قرب و بعد ذات پروردگار به موجودات
19خدا مقامش مقام ستّاریت است. اذ لم تظهرها لاحد من عبادک الصالحین، خدایا برای بندهای از بندگان صالحت، افشاء نکردی! فلا تفضحنى یوم القیامة على رؤوس الاشهاد، پس در روز قیامت در مقابل دیدگانِ بندگانت، مرا مفتضح نکن و عیوب من را بر من ببخشای.
خب دیگر وقت گذشت و ظاهرا سخنان ما هم در این ماه به پایان رسید و تا اینکه خدا چه خواهد و ما هم نتیجهای که در این مدت یک ماه گرفتیم، این بود که در آخر ماه بگوییم خدایا! حرف ما، همین حرف امام سجاد علیهالسلام است، صفر، آنچنان صفرِ محکم و یک صفر اینقدری خدایا برای خودمان میگذاریم و پروندهمان را به تو تسلیم میکنیم، کارنامهمان را تسلیم میکنیم، ما که صفر هستیم و هیچ نداریم، خواستی بر ما از این ماه رمضانت ببخشایی، کرم از توست، بزرگواری از توست، نخواستی ببخشایی باز بندگان تو هستیم و اراده و اختیار ما به دست توست و چیزی از تو کم نشده است و حال که این چنین است، خدایا به بزرگواری و کرامت خودت با ما رفتار کن.
در شبهای آخر ماه مبارک مرحوم آقا رضوان اللَه علیه همیشه توصیه داشتند نسبت به شاگردانشان و مطالبی میفرمودند. اغلب اوقات و اغلب سنوات بنده یادم هست که میفرمودند که رفقا این حال و هوای ماه رمضان را از دست ندهند و این یک ماه که برای آنها آمده است اینطور نباشد که وقتی تمام میشود، دیگر به طور کل به فصل جدیدی مثل سابق برگردند. نه! این حالی که در این یک ماه برای آنها پیش آمده، نگه دارند و این رقّت قلب را حفظ کنند.
امروز یک روایت دیدم از امام باقر علیهالسلام که حضرت فرمودند: تَعَرَّض لِرِقَّةِ القَلبِ بکثرَةِ الذّکرِ فی الخَلَواتِ. برای رقّت قلب به زیادی یاد خدا در خلوات روی آورید و استمداد بجویید، که این حالت رقّت و رحمت که برای شما پیدا شده، استمرار پیدا کند و بماند. باید مراقبه میداشتیم، در این یک ماه کمتر صحبت میکردیم، کمتر با افراد تماس داشتیم، کمتر نسبت به امور اینطرف و آنطرف دخالت میکردیم، کمتر از آنچه را که در طول سال به او میپرداختیم، در این یک ماه به واسطه مسائلی که به روزه برمیگردد، انجام میدادیم. و ما اثرش را هم دیدیم، خصوصیاتش را دیدیم، اثرش را هم دیدیم، این حالت را حفظ کنیم، سخن زیاد نگوییم، اوقات را بیهوده نگذرانیم و مراقبه را در روزهای دیگر بعد از ماه مبارک ادامه بدهیم و همینطور در سایر مطالبی که بزرگان تذکراتی راجع به مراقبه و امثال ذلک فرمودهاند.

