اهمیت عیب‌پوشی و خطرات افشای عیوب خلائق

همین‌که شما می‌آیی و یک عیب و یک قضیه را در خودت نگه می‌داری که یک روزی بگویی از همان‌موقع راهت با خدا بسته شد، از همان‌موقع قفل شد، دیگر این نفس نفس سابق نیست، بسته شد، نماز که بخوانی نمازت ارزش ندارد، قرآن که بخوانی ارزش ندارد. قرآن در صورتی تأثیر می‌گذارد که نفست باز باشد، نه اینکه نفست بسته باشد. آنجا قرآن را از اوّل تا آخرش هم دوره کنی انگار دارد می‌خورد به این و برمی‌گردد دیگر این تو نمی‌رود، در نفس نمی‌رود، می‌آید می‌خورد برمی‌گردد می‌خورد کمانه می‌کند و می‌رود، از اوّل تا آخر هم بخوانی فایده‌ای ندارد. نماز که می‌خوانی انگار چوب دارد نماز می‌خواند، همین چوب، چوب‌هایی که کوک می‌کنند و بلند می‌شود نماز می‌خواند. نفس نماز نخوانده، نفس بسته است. نفس بسته ذکر بگوید انگار نگفته، قرآن بخواند انگار نخوانده، نماز بخواند انگار نخوانده. نفس باید باز باشد تا این ذکر و قرآن و دعا و امثال ذلک اینها بیاید و تأثیر بگذارد و او را حرکت بدهد و جلو ببرد.

این امور به خصوص این امور، حالا گناهان دیگر هم هست که آن گناهان در این حد و اینها نیست، این یکی از گناهان بسیار مهمّی است از آن گناهانی که در نفس تأثیر می‌گذارد این است. گناه متعدد داریم و هست که هرکدام اینها کدورت می‌آورند ظلمت می‌آورند، ولی بعضی از اینها خیلی تأثیرگذار هستند، انگار می‌آیند این را می‌بندند دیگر به‌طور کل می‌بندند. یکی از آنها این است، یکی از آنها اذیت کردن مؤمن است، آزار مؤمن است، آزار به مظلوم است، [آزار] یتیم هست. اینها چیزهایی‌است که خیلی تأثیرگذار هستند. و خدا از این کار خیلی بدش می‌آید خیلی، نیست خدا خودش ستار است، وقتی که ببیند برخلاف این صفتش در خارج تحقق پیدا کرده خدا خیلی ناراحت می‌شود و خیلی بدش می‌آید و می‌گذارد در کاسه همان شخص، به حسابش می‌گذارد.