دیدگاه اولیای الهی نسبت به بدن و جنبۀ مادی انسان

اینها می‌گویند وقتی قرار بر این است که عقاب و ثواب بر روح باشد دیگر بدن دیگر در آنجا کاره‌ای نیست، البته مطلب صحیحی است ولی بدنی که در آنجا هست متناسب با شرایط آن دنیاست، نه اینکه این بدن به این کیفیت و به این وضع، یعنی در روز قیامت اگر ترازو ببرید این نیست که رویش بایستید هشتاد کیلو باشید، ممکن است انسان در آنجا یک بدنی داشته باشد که ده گرم هم وزن نداشته باشد توجّه کردید؟ این باشد. دیگر نه اینکه آنجا یکی صد و چهل کیلو است یکی سی کیلو، یکی صد و هشتاد کیلو نه! این‌جوری نیست. بدن در آنجا بدن هست ولی متناسب با شرایط عالم قیامت و شرایط بهشت و شرایط جهنّم است، این است. آتشش هم همین‌طور، نعمات بهشتی هم همین‌طور آنها همه به همین کیفیت و به همین وضع.

شما وقتی‌که یک فردی که از دنیا رفته را در خواب می‌بینید رفتید ببینید آن که در خواب دیدید چند کیلو است؟ دیدید؟ چند کیلو است؟ بالاخره شما پدرتان را در خواب می‌بینید دوستتان که از دنیا رفته در خواب می‌بینید، آن که در خواب می‌بینید چند کیلو است؟ این اصلًا وزن ندارد. این برای چیست؟ این را می‌گویند جسم مثالی. در عالم قیامت از این هم لطیف‌تر است، از این هم لطیف‌تر است امشب هم می‌خواستم راجع به مراتب نظارت و اطّلاع پروردگار صحبت کنم که دیگر بحث به اینجاها کشیده شد حالا اگر خدا بخواهد شاید در شب دیگر توفیق پیدا کردیم وزن ندارد آن که ما می‌بینیم وزن ندارد، آن که یک شخص در عالم مکاشفه می‌بیند آن وزن ندارد.

آن وقت ما آمدیم «خود» را این بدن پنداشتیم و آن مسئله روح و جان و مسئله نفس را به حاشیه راندیم، در نظر نمی‌آوریم، تمام توجّه ما روی این آمده، روی این بدن آمده، اصلًا او را در نظر نمی‌آوریم که بابا این اصلًا هیچ است، این سی‌سال بعد خاک می‌شود، در قبر را نگاه بکنید هیچی نمی‌بینید خیلی ببینید چند تا استخوان، من دیدم قبری که باز کردند سی‌ساله من رفتم چند تا استخوان است آن هم دست می‌زدی شاید می‌پوسید چه شد؟ کجاست کجاست این بدن؟ کجاست این جسم؟