حرکت سریع به سمت پروردگار با سلوک نفسی و درونی

این راه‌ها همه به ترکستان است. فقط راه راه اولیای خدا که آنها هم بیان کردند هم خودشان نشان دادند خودشان هم نشان دادند که باید چه کرد، و خودمان هم دیدیم و هم می‌بینیم. می‌بینیم دیگر. الحمدلله چیز مخفی نیست که بخواهیم قایم کنیم و چیزهایی است که هر کسی خودش سر و کار دارد. 

منتهی چیزی که هست رفقا بگویم به شما خودمان را گول نزنیم، سرمان را در برف نکنیم، محض رضای خدا هی توجیه نکنیم، که اگر توجیه بکنیم سر خودمان کلاه رفته، سر ملائکه کلاه نمی‌رود، سر خدا کلاه نمی‌رود، اگر تمام عالم هم بشوند کافر بر دامن کبریا ننشیند گرد. توجیه نکنیم، تاویل نکنیم، اشتباه بکنیم اشکال ندارد، خطا اشکال ندارد، ما معصوم نیستیم، معصوم چهارده نفر هستند خب خدا ما را این‌طور خلق کرده، می‌خواست ما را هم مثل معصومین خلق کند، معصوم الان در دنیا یکی است فقط یکی، بقیه همه، بله، همه، هیچ استثنا هم ندارد، رودربایستی هم نداریم، همه اشتباه می‌کنیم، مهم این است که وقتی اشتباه کردیم و متوجه شدیم برگردیم، اما نه اینکه روی اشتباه بایستیم، توجیه کنیم، فرار کنیم، دنبال روزنه بگردیم، ماست مالی کنیم، اینها مسئله است. 

اشتباه می‌کنی بگو اشتباه کردم، خیلی هم با سرافرازی بگو اشتباه کردم، باز هم می‌کنم، بعدش هم می‌کنم، وقتی خدا نخواهد نه، ولی وقتی اشتباه کردم متوجه شدم برمی‌گردم، همیشه اینجوری باشیم دیگر راحت، نه نگران از اینکه بعدا اگر قبلا اشتباه کردی نگران هستی که آی بیایم اشتباه خودم را توجیه کنم، نه آقا بنده اشتباه کردم این حرف را نباید بزنم این خطا را نباید بکنم، کردم، بیخود هم بوده و اگر الان باشد دوباره تکرار نمی‌کنم، حالا مسئله داری؟ حرف داری؟ خودم دارم می‌گویم دیگر، اِ عجب پس شما اشتباه می‌کنی؟ بله من اشتباه می‌کنم تو نمی‌کنی؟ تو اشتباه نمی‌کنی تو معصوم هستی؟ معنایش این است دیگر.