حرکت سریع به سمت پروردگار با سلوک نفسی و درونی
16و ایشان هم حالا بیاید ناراحت بشوند: عجب! این رفته حالا چند تا اشکال هم گرفته از این کتاب من! حالا که این اشکال گرفته حالا من چطوری با این صحبت کنم؟! نه در نفس ایشان یک همچنین مسئلهای پیدا میشد، نه در من که حالا من آمدم اشکال گرفتم، برداشتند یک چیز را نوشتند من هم گفتم این اشکال دارد ایشان هم درست کردند و تمام شد و رفت. هیچ قضیهای نه اتفاق افتاد، نه مشکلی پیش آمد. حالا آدم یک جا یک حرف میزند البته درست هم زده نه اینکه غلط بوده ولی گیرم که اشتباه بوده، - چرا اصلا تو آن حرف را سی سال پیش زدی؟
- خب دلم خواست بزنم!
- نه اشتباه بوده
- خب اشتباه بوده، بعدش چی؟ اصلا اشتباه بوده، (من که اشتباه نکردم) اصلا میگویم بسیار خب این اشتباه بوده.
- نه، شما که اشتباه میکنی پس دیگر نباید بیایی مثلا صحبت بکنی!
- گفتم چی چی نباید صحبت بکنم، این حرفها چیه؟ نباید صحبت بکنی! چه کار بکنم، پس بروم در خانه بگیرم بنشینم؟
نه، توجه میکنید؟ چرت و پرت، همه ما بشر هستیم همه ما خطا میکنیم، همه ما، با این حال ما باید جلو برویم، این حال اگر باشد انسان سریع جلو میرود، این میگویند سیر سریع در سلوک، سیر سریع در نفس این است، یعنی نفس از تعلق نسبت به آنچه را که میتواند مانع بشود رها بشود، گسسته باشد، این مثل آن پرندهای میماند که یک مرتبه او را رها کنند و او با سرعت در فضا حرکت بکند. اما اگر انسان در یک همچنین فضایی باشد، این مثل آن پرندهای میماند که هزار نخ و طناب و ریسمان به پاهایش بستند و این به اینطرف و آنطرف میخواهد بال بزند ولی اینها نمیگذارند حرکت بکند، آن تعلق نمیگذارد. این نفس از آنچه را که باید از آن کثرات از آن توغل در هواها و شهوات خارج بشود و به سمت تجرد برود، این فضا با فضای تجرد در تعارض است، یعنی مانع است، دو فضای مختلف، دو محیط مختلف و دو عالم مختلفی که هر کدام از اینها برای خودشان حساب و کتابی دارند هر کسی در این فضاست از آنجا خبری نیست، هر کسی در آن فضاست همه اینها را رها کرده و از این مطالب گذشته است، امیدواریم خدای متعال ما را از این مسائل برهاند و از این گرفتاریها نجات بدهد و حقایق خودش را بیش از پیش برای ما روشن و آشکار و ما را موفق به حرکت و عبور از این مسائل قرار بدهد.

