چشمپوشی خداوند و اولیائش از خطاهای انسان
9امام سجاد میفرمایند: من یقین دارم، خدایا تو خیرالساترین هستی، هرچه در این دنیا ساتری باشد به گَرد تو نمیرسد، تو خیرالساترین هستی، اصلاً مراتب ستر مراتبی است که نمیدانم برسم بگویم، حالا برای بعدها که اصلاً چطور پروردگار متعال در چه مسائلی و در چه قضاهایی و در چه فضاهایی این خطای بندگان را میپوشاند و در این زمینه اصلاً عبارات عجیب و روایات هم از ائمه و هم از اولیاء در این مسئله داریم که تا این حد خدا ساتر است تا این حد خدا میپوشاند، تا این حد نمیگذارد عیب بندگانش برملا شود، آیا ما واقعا اینطور هستیم؟
یک وقت یک کتابی به دست من دادند گفتند که آقا شما این کتاب را بخوانید و ببینید که مثلا چطور است و من احساس میکردم که در این کتاب یک اشکالاتی هست. من وقتی کتاب را بازکردم چون یک مسائلی در ذهنم بود نمیخواستم این کتاب کتابی باشد که در آن اشکالی باشد. چون هرچه اشکال بیشتر داشته باشد خب طبعاً مشکلات بیشتر میشود و این کتاب ممکن است منتسب به این و آن و یک کسانی باشد! میگفتم خدایا وقتی من این کتاب را میخوانم اشکال در آن نبینم، صفحه اول را میخواندم، صفحه دوم را میخواندم، خب میدیدم نه متأسفانه مثلا ایراد دارد، دلم نمیخواست در آن ایراد ببینم میخواستم این کتاب را تمام کنم و در آن ایراد کمتر باشد و اشکال در آن کمتر باشد. حالا بعضیها کتاب را میخوانند که از آن بسم اللَه ایراد بگیرند! این دیگر چطور میشود قضیه؟ یعنی این بسم اللَه را خیلی چسبانده این را باید دوتا بالاتر میبرد، یعنی از آن بسم اللَه ایراد میگیرند، بعد تا آخر کتاب همهاش میشود ایراد.خب دیگر وقتی اینقدر کتاب ایراد دارد (حالا اصلا ایراد ندارد، ولی به حساب آنها) باید اصلا آن را ببندند. اصلا از اول تا آخر ایراد است، این حال حالِ شیطان است، یعنی شیطان این وضع را دارد که فقط عیبها را میبیند و نمیآید محاسن را ابراز کند، محاسن را افشا کند. یعنی درست عکس خیرالساترین. این شیطان کارش چیست؟ بهترین إفشاء کنندگان! بهترین ابراز کنندگان! خیرالمُظهِرین للخطاءِ و الذَلَلِ.

