مراتب عمل و حقیقت محو شدن گناهان

پس آن عمل اصلی و حقیقت اصلی و افعال اصلی در وجود ملائکه است که آنها در عالم برزخ است، در عالم مثال است و بالاترش همین‌طور ملائکه بالاتر که در عالم ملکوت و تا برود بالا که هی تجرد او بیشتر می‌شود تا به مرتبه ذات که می‌رسد دقیق‌تر می‌شود، لطیف‌تر می‌شود، عمیق‌تر می‌شود و در آنجا دیگر اعمال انسان دیگر حتی صورت هم ندارند و فقط معنای صرف است.

اگر یاد رفقا باشد ظاهرا در آن حاشیه‌ و تعلیقاتی که بر همین مطلع انوارها داشتم یک جا یک قضیه‌ای نقل کردم (خودم در آن مجلس نبودم) که مرحوم آقا نقل کردند برای ما و خودشان هم در این کتاب‌شان آورده‌اند که خدا رحمت کند مرحوم آیت الله بهجت رحمة الله علیه، مرد بزرگی بود، مرد وارسته‌ای بود، مرد صالحی بود، اهل صلاح بود، اهل دل بود و اهل تهجد بود، مَعرِض از دنیا بود، خیلی ایشان دارای صفات حسنه‌ای بود، و ارتباط ایشان با مرحوم والد دیگر به سالیان خیلی سابق برمی‌گردد. و مراتب محبت و مودت بین این دو بود، هر وقت ایشان قم مشرف می‌شدند منزل مرحوم آقای بهجت می‌رفتند و برای زیارت ایشان می‌آمدند، یا هر وقت آقای بهجت مشهد مشرف می‌شدند منزل مرحوم والد می‌آمدند و ما هم متقابلا با مرحوم والد برای بازدید می‌رفتیم.

یک دفعه آقای بهجت آمده بودند در منزل مرحوم والد، البته بنده نبودم و اخوی بزرگ‌تر بنده آنجا بود، این مطلب را گفتند، در آنجا صحبت راجع به اهمیت نماز شب کردند که حتما رفقا اطلاع دارند که به‌اصطلاح نماز شب ترک نشود و... ، این مسئله در وقتی بوده که من در خدمت مرحوم والد دو هفته در بیمارستان بودیم، یعنی ایشان به واسطه کسالت قلب دو هفته‌ای در بیمارستان بودند و طبعا یک هفته که در سی سی یو بودند که باتفاق بعضی از دوستان از اطبا ما می‌رفتیم و می‌آمدیم منتهی خب آنجا ممنوع بود و نمی‌شد کسی برود، ما گاهی می‌رفتیم و می‌آمدیم اگر ایشان کاری داشتند... و بعد یک هفته هم منتقل به بخش شدند که دوباره من در خدمت‌شان بودم و خب اینها در یک موقعیتی بودند که هزار سال عبادت ما به یک نفس کشیدن آنها نمی‌رسد و خب تمام شد.