اهمیت جایگاه صدق در سیر و سلوک

قبل از تشکیل همین ایام درسی، یک ماه پیش یکی از دوستان حالا می‌خواهم اسمش را ببرم ولی چون می‌بینم بنده خدا شاید نخواهد چیز بشود منظور مطلب ایشان آمد در این جا نشست گفت آقا یک سری مطلب است در ذهنم می‌خواهم به شما بگویم و خیلی سرخ شد سفید شد تقید لحن ...، گفتم که این چه حرفی است شما داری می‌زنی مگر شما تا به حال از من روی ناخوشی دیدی نسبت به انتقاد بیا هر چه ...، نه گفت آمدم از شما اجازه بگیرم! گفتم اجازه نمی‌خواهد انسان باید کارش را تصحیح کند شما حرفت را بزن اگر به نظر من حرف شما موجه بود باید بپذیریم موجه نبود جواب شما را می‌دهم ما رودربایستی نداریم جواب شما را می‌دهم، ایشان یک کاغذ از جیبش درآورد شروع کرد بند ١ الف، ب، همین‌طوری ... تا پنج، شش، هفت، هشت مورد مطالب را ایشان گفت، من به ایشان گفتم تمام مطالبی که شما در این جا نوشتی همه صحیح است انتقاداتی بود که خب متوجه من می‌شد ولی من به طور کلی یک جواب دارم از این مطالبی که شما گفتید، شما آن جواب من را بشنو و بعد ...، جواب را شنید و گفت نه دیگر اگر مطلب این است ما دیگر تسلیم، ولی مطالبی که می‌گویی صحیح است ان‌شاءاللَه امسال یک توجه بیشتری نسبت به قضایا و مسائلی که هست می‌شود نسبت به امور درسی و غیر درسی بود این روشی است که ما از این روش بدی ندیدیم، ما از این روش مزاحمتی با کارمان، با آبرویمان، از این حرفهایی که جای بحثش هم نیست ندیدیم.

رفقا و دوستان می‌دانند نسبت به طرح مسائلی که بعد از زمان مرحوم آقا مطرح شد چقدر من حساسیت به خرج دادم و همان حساسیت موجب شد که خلاصه ما در یک جریانی مخالف با سایر جریانات قرار بگیریم و همان حساسیت الان هم وجود دارد بدون یک ذره کم و زیاد، یعنی به اندازه یک سر سوزنی از حساسیت من نسبت به طرح مسائلی که مطرح شده و می‌شود کاسته نشده مطلقا و من حیات خودم را و زندگی خودم را در گرو صدق می‌بینم، یعنی هیچ ضرری نمی‌بینم از اینکه ما صدق کردیم نه وضع دنیایمان نه وضع آخرتمان، راست باشد انسان با مطالب راست باشد با وقایع راست باشد با تاریخ راست باشد کلک نزند، نسبت به قضایا و مسائل کلک نزند آنچه را که هست باشد، این آنچه بود که ما از مرحوم آقا رضوان اللَه علیه دیدیم لذا به ایشان اعتماد داشتیم، اینهایی که می‌خواهم خدمت‌تان عرض کنم تمام اینها زیربنا است ها! همان‌طور که عرض کردم برای مسائل وجلسات آینده که اصلا ما متوجه بشویم چه می‌خواهیم، در این مجالس دنبال چه می‌گردیم در این مجالس چه چیزی را پی‌گیری می‌کنیم آیا این مجالس مثل سایر هیئات است، آیا مثل آمدن و رفتن و نشستن و صحبت کردن و اینها است خب ما ما نباید وقت‌مان را تلف کنیم نه شما تلف کنید، در مسائلی که اخیرا اتفاق افتاد خب مخدرات می‌دانند من احساس کردم مطالبی را شما دارید می گویید، در تهران ظاهرا به آن توجهی نمی‌شود، ما بلند می‌شویم از این جا می‌رویم تهران دو ماه یکبار، در میان مخدرات صحبت می‌کنیم این‌طرف و آن‌طرف بعد می‌بینیم هر کسی دارد کار خودش را انجام می‌دهد، خب این ما که وقت زیادی نداریم ... و من دیدم وقتی که این‌طور هست، خب نمی‌شود این‌طور این مسئله [بایستی‌] درست بشود.