سلوک عرفانی مبتنی بر فطرت ، عقل و شهود

 بگویم که اگر این دعوا در محکمه مطرح می‌شد قاضی حق را به زن می‌داد! التفات می‌کنید! قطعا حق را به او می‌داد حالا با توجه به این قضیه چکار باید کرد؟ لذا این جا است که شریعت باید آن طور که باید و شاید، باید مورد ملاحظه قرار بگیرد و اگر بگیرد دیگر کار به این جا نمی‌رسد کار به این جا نمی‌رسد آن طور که در دستورات به او گفته می‌شود ....، در همین جلسات گذشته‌ی عنوان بصری راجع به آداب و حقوق زوجیت ما بحث داشتیم و بحث می‌کردیم خب طبعا مطالبی مطرح می‌شد که کمتر این مطالب در جامعه مطرح می‌شد البته در جلسات آینده بحث راجع به نحوه برخورد و اطاعت و کیفیت ارتباط بین زن و شوهر است و این جلساتِ قبل، به عنوان مقدمه‌ی برای جلساتِ بعد بوده است، همین جلسه پس فردا دو روز دیگر به بعد، مطالب مختلفی برای ما مطرح می‌شد.

 طبعا قضیه‌ای بود و مسئله‌ای بود که به این کیفیت مطرح نشده و یا نمی‌خواستند مطرح بشود و ما هم که نمی‌توانیم خلاف آن چه را که دیده‌ایم و شنیده‌ایم و تجربه کرده‌ایم و مرام بزرگان را دریافتیم. به خلاف او که نمی‌توانیم مطلبی را بگوییم اگر بگوییم که خیانت کردیم ولی صحبت در این بود که بعضی‌ها می‌آمدند و می‌گفتند این مطالبی را که شما دارید می‌گویید این مطالب با مسائل و با جریاناتی که بر جامعه می‌گذرد وفق نمی‌دهد گفتم وفق ندهد. وفق نمی‌دهد که ندهد. ما ملزم نیستیم بر این که خود را با هر سخنی در جامعه تطبیق بدهیم و تقلید وار هر مطلبی را که گفته می‌شود به گوش دوستان و رفقایمان برسانیم! نخیر! این طور نیست. مسائلی را که گفته می‌شود اظهار نظرهای افراد و اشخاص مختلف است و هر شخصی این مقدار حق دارد که نظر خود را مطرح کند، چطور این که مطالب دیگر مطرح می‌شود و کسی هم ایراد نمی‌گیرد و اشکال نمی‌گیرد. خب ما هم باید مطلبی را که شنیدم مطرح کنیم اگر شخصی جوابی دارد پاسخی دارد آن پاسخ را بدهد حرفی نیست جواب بدهد بگوید آقا این مطلب شما اشتباه است با این دلیل مخالف است با این کیفیت جور درنمی‌آید او یک مطلب دیگری است.