زن و مقام خلیفةاللَهی

 به واسطه‌تعلق به نفس پیغمبر بود و افراد هم می‌دیدند یعنی همان جبرائیل وقتی که می‌آمد در این ظرف و در این عالم ماده به صورت یک جوان در کنار پیغمبر می‌نشست و همه هم می‌دیدند

 یک جوانی بود در مدینه بسیار زیبا بود به نام دحیه کلبی می‌گفتند جوان خوبی بود بسیار هم متدین بود و خیلی همعفیف بود، افراد که می‌آمدند و این هم می‌آمد چون اگر یک شکل دیگر می‌آمد خب طبعا برای افراد ممکن بود موجب سوال بشود که این کیست آمده در مدینه؟ چرا حالا آمده؟ می‌بیند پیغمبر هم با او صحبت می‌کند خودش را به شکلی درمی‌آورد و از آن جا که ان اللَه جمیل و یحب الجمالخب خودش می‌گشت بهترین شخص را پیدا می‌کرد در مدینه که همین جوان دحیه‌کلبی بود و انتخاب می‌کند علی کل حال اینها هم خوش سلیقه هستند دیگر خب این به صورت دحیه کلبی می‌آمد در کنار پیغمبر و همه هم می‌دیدندو همه هم می‌دیدند که این الان به صورت دحیه کلبی آمده اما همین مردم اگر جبرائیل می‌خواست به غیر از این صورت بیاید نمی‌دیدند او را و به غیر صورت نمی‌توانست در این عالم ماده تجسم پیدا کند نمی‌توانست. چرا؟ چون عالم ماده عالم صورت است وعالم صورت لازمه‌عالم ماده است‌

 خدای متعال آن حقیقتی را که از آن عالم نشأت می‌گرفت و می‌خواست بیاید پایین و در این عالم می‌خواست جلوه پیدا کند به دو شکل او را قرار می‌دهد یکی از نقطه‌نظر فاعلیت به شکل مرد و یکی از نظر انفعال به شکل زن، خدای متعال اینها را قرار می‌دهد برای استمرار حیات و بقاء حیات و تحقق شرایطی که آن شرایط موجب استمرار و ثبات ودوام حیات است. اگر این شرایط نباشد دوام هم وجود ندارد و این یک مسئله‌ای است و به تجربه هم ثابت شده حالا ما نمی‌خواهیم در اینجا جنبه تعبد به خود بگیریم نمی‌خواهیم. با توجه به این خصوصیات نفسانی اگر دو نفر از هر جهت یکسان باشند نمی‌توانند با هم زندگی کنند دو دقیقه نمی‌توانند زندگی کنند. با توجه به خصوصیات نفسانی که لازمه این عالم است اگر دو نفر بخواهند چند نفر بخواهند یک جمعی باشند که همه خودشان را در یک سطح بدانند هیچکس از کسی حرف شنوی ندارد باید از یک نفر حرف شنوی داشته باشند باید در تحت قانون و میزان حرکت داشته باشد این جابرای دوام و استقرار و ثبات در عالم، خدای متعال آن حقیقتی را که از وجود خودش نشأت گرفته به دو شکل متفاوت در این جا خلق کرده، اسم یکی را مرد گذاشته و اسم یکی را زن یعنی از نقطه‌نظر اوصاف حقیقی و اسماءحقیقی و تکوّن آن اسماء و صفات در انسان، زن و مرد هر دو یکسان هستند اما از نقطه نظر وجودشان در این عالم و استقرارشان در این عالم و دوامشان در این عالم، خدای متعال آنها را به دو وجود متفاوت خلق کرده است‌