سلوک یعنی حرکت براساس فطرت

بسیاری از اهلتسنن اینها همه اهل ذکر هستند بیشتر از ما هم ذکر می‌گویند افرادی هستند که صبح تا شبشان را به اذکار می‌گذرانند البته آثاری هم دارد ولی در همان محدوده نفس حرکت می‌کند، در همان محدوده‌تخیلات خودشان حرکت می‌کنند چرا نمی‌توانند حرکت کنند؟ چرا نمی‌توانند رشد کنند؟ یکی از همین افرادی که در زمان مرحوم آقای انصاری از شاگردان ایشان بود و بعدا آمد از پیش خودش شروع کرد به ذکر گفتن و فلان کردن و مجلس گرفتن وتشکیل دادن، الان هم در همان مرتبه است حیات دارد. یک روز مرحوم آقا فرمودند فلانی اهل ذکر است ذکر می‌گوید تهجد دارد نماز شب دارد، فلان، همه چیز، منتهی می‌دانید چرا رشد نمی‌کند؟ به خاطر این که نمی‌خواهد زیر دستور استاد برود فقط به خاطرهمین، خودش می‌نشیند تهجد دارد ذکر هم می‌گوید نمی‌دانم اهل خیر هم هست اهل ... ولی نفسش نفسی نیست که بخواهد زیر دستور استاد حرکت کند زیر برنامه او برود استاد می‌گوید برو فلان کار را انجام بده برای او گران است چون گران است نمی‌تواند بپذیرد بعد شروع می‌کند خودش به آمدن و خلق کردن و کارخانه‌اش تولید کردن این را بگوییم آن را زیاد کنیم آن را کم کنیم بعد هم یک مکاشفاتی پیدا می‌کند نه اینکه مکاشفات ندارد مکاشفات هم دارد ولیکن همان حد مانده، همان حد بود به هیچ کس هم بد نمی‌گویدفقط به مسائل صوری و ظاهری و اینها توجه می‌کند و بعد در همان مرتبه می‌ماند

ولی به عکس یک نفر را می‌بینی نفسش را تسلیم کرده وقتی می‌گویند فلان کار را نکن می‌گوید چشم، آن قدر هم آن مطالب را ندارد هی می‌بینی دارد مطالب جدیدی برای او پیدا می‌شود هی افکارش دارد عوض می‌شود هی دارد رشد می‌کند با شش ماه قبلش خیلی فرق کرده! این برای چیست؟ چون آمده سلوک خودش را با مسائل فطرت تطبیق داده و آمده به سراغ کسی رفته که آن شخص نسبت به خصوصیات او اطلاع کامل دارد، آمده از او دستور گرفته، آن هم مطابق با این دستور عمل می‌کند به این دستور عمل می‌کند.