کیفیت سلوک بانوان و محدوده و شرائط آن

ما به رفقا می‌گوییم هفته‌ای دو مرتبه [بیشتر] خانمها خارج نشوند، آقا فلان کس کلاس تشکیل داده اجازه می‌دهید بیشتر برویم؟ خب برو! صد دفعه برو! برو! صد دفعه دویست دفعه برو، اصلا صبح تا شب برو در خانه فلانی بنشین، وقتی این را می‌گوییم یعنی مطلب همین است دیگر این طرف آمدن و آن طرف آمدن و یک سوراخ وا کردن و یک شبهه کردن و یک راه واکردن و عنقضی این را می‌گوید و خاله قزی آن را می‌گوید و پیرزنِ این را می‌گوید و پیرمردِ آن را می‌گوید، اینها را باباجان! ما زمان پدرمان کتابها را گذاشتیم روی طاقچه، اینها را همه را خواندیم این راهها را همه را رفتیم! یک حرف می‌زنیم اگر به جای من پدرم به شما می‌گفت برو مسجد فلان می‌گفتی عم قزی این را می‌خواهد؟ بنشین فکر کن، تا کی گیجی بدبخت؟ تا کی خودت را به خواب می‌زنی نفهم؟ حتماً باید من بگویم امام زمانم تا حرف را گوش کنید؟ هان؟ وقتی که من یک چیزی می‌گویم بدبخت! این را برای خودت دارم می‌گویم، نمی‌خواهی قبول کنی نکن! صد سال بروی در غار حرا و آنجا احیا بگیری غار حرا برای شما می‌شود محل شیطان! همان غار حرا که پیغمبر در آن عبادت می‌کرد برای تو که خلاف داری می‌روی می‌شود شیطان! شیطان!

وقتی من می‌گویم با فلان کس ارتباط نداشته باشید، زنها نباید ارتباط داشته باشند و خودتان مسافرت بروید، آقا ما دیدیم که بله! کسی را نداریم ما را راهنمایی کند گفتیم فلان آقا همراه ما باشد که به ما راهنمایی کند! برو! هر روز برو! هر روز! برو کربلا! برو مکه! برو آمریکا! برو دریا! برو جهنم! هر جا دلت می‌خواهد برو! با کسی شوخی نداریم! مطلبی را هم که می‌گوییم یک مرتبه است. این را هم که‌عرض می‌کنم خدمت دوستان و رفقا به خاطر اتمام حجت است، فردا روز قیامت جلوی پدر من را نگیرید که فلانی به ما نگفت. آن چه را که به نظر من برای رفقا صلاح می‌آید و به ذهنم می‌رسد ممکن است اشتباه کنم اشتباه را ممکن است بکنم وقطعا هم در بعضی از اوقات اشتباه می‌کنم در این مسئله شکی نیست ولی تا وقتی که انسان نسبت به یک مطلب یقین دارد موظف است شرعا و مکلف است که بر طبق یقینش عمل کند و همان یقین را به مردم القاءکند تا وقتی کشف خلاف بشود