أهمیت و تأثیر مسئلۀ عبور از ظاهر به باطن در مقدمه‌سازی ظهور امام زمان

از ظهور امام زمان نه بنده اطلاع دارم و نه غیر بنده، فقط اولیای الهی ا طلاع دارند که البته آنها بشارت آن را دادند اما این که در چه وقت و چه زمانی است که خب طبعا یک مسئله‌دیگری است که آنها حق گفتن آن را ندارند و آنهایی هم که گفتند همه آنها دروغ از آب درآمده است. خود بنده شنیدم ازا فرادی که مدعی این مسائل بودند و همه اینها دروغ بوده است دروغ بوده است دیگر، شوخی نداریم. لذا ما در سیره و روش ا ولیای خدا هیچ وقت این گونه مطالب را نمی‌بینیم این گونه مطالب جاذب و سرگرم کننده، برای عوام از مردم است نه برای صاحبان عقل و بصیرت.

مردمی‌که خوششان می‌آید مردمی‌که از این گونه مطالب لذت می‌برند به دنبال معرفت نیستند بلکه به دنبال ظاهر هستند. اینها، این گونه مطالب برای آنها جاذبه دارد بعد هم که نشد باز یک چیز دیگر، باز یک چیز دیگر، بعد هم گردن خدا، بدا شده است. اگر مردم ا ین کار را نمی‌کردند می‌شد اگر آن کار را نمی‌کردند می‌شد، ما دیدیم ولیکن رفت! ظهور داشت می‌آمد و ازافق داشت درمی‌آمد یکدفعه دوباره رفت پایین! با همین مسائل خرافات و خزعبلات و مزخرفات وقت مردم را گرفتند و آنها را به همین ...! خب حالا آقاجان! تو که به انتظارامام زمان هستی اگر امام زمان بیاید و نتوانی توقع امام را اجابت کنی چه خاکی به سر خواهی کرد؟ هان؟ آن جا که شوخی برنمی‌دارد پس برو به دنبال دردت، برو به دنبال بیچارگی و بدبختی‌ات، آن را برو یک دوایی کن، به فکر آن باش تا این که بتوانی ظهور آن ...! مگر ظهور حضرت مثل ظهور سایر افراد و انقلابها و دگرگونی‌ها و تحولات است؟ این که نیست.

ظهور عبارت است از اراده ولایت و خواست الهی بر تحقق حق، این معنا معنای ظهور است. مسئله این است. و اگر ما در یک زمینه‌ای باشیم که در آن زمینه نتوانیم آن خواست را به منصه ظهور برسانیم خب چه فرقی می‌کند؟ آیا این ظهور می‌تواند برای ما دردی درمان کند؟ آیا این ظهور می‌تواند دوایی برای ما باشد؟ ابدا نمی‌تواند. اگر ما در زمان امام زمان علیه السلام همین حال و روحیه را داشته با شیم که الان داریم و با همیناشکالها و ایرادها بخواهیم مصادف با ظهورش بشویم پس چرا امام زمان ١٢٠٠ سال صبر کرد؟ خب این مردم که همان مردم هستند خب از همان ١٢٠٠ سال [پیش‌] می‌آمدمعجزه می‌کرد تمام عقلها را اکمال می‌بخشید و همه نفوس را به طور اعجاز به مرتبه فعلیت و کمال می‌رساند و دیگر اشکال را برمی‌داشت! این امتحان و کیفیت سیر انسان در این دنیا پس کجا می‌رفت؟ اگر قرار باشد بر این که امام زمان علیه السلام بیاید و اعجاز کند! هان! خب چرا ١٢٠٠ سال در پس پرده غیبت بود از همان اول می‌آمد این کار را می‌کرد؟ برای چه؟ این هم خودش یک دکور است؟ یعنی قضیه ظهور یک فیلنامه است که باید انجام شود؟ اگر این است خب چرا باید ما فعل امام علیه السلام را حمل بر یک امر عبس و بیهوده کنیم؟ و اگر ظهور به معنای استعداد جامعه و رسیدن افراد است به مرتبه‌ای که در آن مرتبه می‌توانند آن خواست و اراده‌حضرت را تحقق ببخشند خب بسم اللَه! بسم اللَه!