ضرورت اجابت دعوت خدا و رسول خدا جهت إحیاء قلوب

ما به کدام افق باید نگاه کنیم در ابلاغ مطالبمان به افراد؟ و به کدام سطح باید نگاه کنیم؟ آیا به همین مقدار؟ آیا به همین که الان مردم دارند انجام می‌دهند؟ از صبح تا شب که بلند می‌شوند این پیچ تلویزیون و رادیو را باز می‌کنندتا ساعت سه بعد از نیمه شب که فوتبال می‌بینند و فلان می‌کنند و می‌گیرند می‌خوابند. این است؟ یعنی این مردم معیار برای صحبت و اعلان و تکلیف ما هستند یا نه؟ یا آن فردی که می‌خواهد به واسطه‌گذران ساعاتش در روز، برای خود تغییر ایجاد کند؟ در چه افقی ما باید صحبت کنیم؟ ما باید در آن ا فق مطالب را بگوییم هر کسی نمی‌خواهد گوش نمی‌دهد به او به این جا اکتفا می‌کند، بکند. الزامی‌نیست. نه این که از اول بیاییم این را بگوییم آقا نگاه کردن به مرد اجنبی غیرمسلمان سرتا پا لخت اشکال ندارد! برویدنگاه کنید یک فیلم بگذارید تا آخر! اشکال ندارد دیگر! اینها ارزش ندارند! از آن طرف مرد هم بیاید نگاه کند بعد هم خدا مید اند چه خواهد شد؟ خب این طور که نیست!

ما بشر هستیم ما نفس داریم ما ذهنیت داریم، ما چه داریم، نمی‌توانیم همین طوری فرض کنید که دین مردم را به بازی بگیریم! تمام اینها اشکال دارد و تمام اینها حرام است.

سؤال: آیا می‌شود نتیجه گرفت که دیدن تمام فیلمها که مستلزم نگاه کردن زن به چهره مردان و مرد به چهره زنان می‌باشد [چه فیلمهای ایرانی‌] چه فیلمهای خارجی، شرعا حرام است؟

جواب: طبق آن توضیحی که بنده دادم این مسئله هم پیدا خواهد شد. یک وقتی که فقط به صورت مرد نگاه می‌شود، زن فقط به صورت مرد نگاه می‌کند و خب بازی می‌کند و مسئله‌ای نیست، اشکال ندارد، آن هم تازه اگر ببیند که نگاه کردن به همین مرد غیرمسلمان، حتی صورت او، حتی صورت او، ممکن است برای او خاطره‌ای ایجاد کند و این خاطره‌ها تأثیرگذار خواهد بود در زندگی، بالاخره همه که یک جور نیستند، من نمی‌توانم مطلب را بیش از این باز کنم، هر زندگی خصوصیات خودش را دارد و هر زندگی شرایط خودش را دارد و همه که یک جور نیستندو همه که یک قسم نیستند.