أهمیت جایگاه عقل به عنوان میزان تشخیص حق از باطل در جمیع شئون سالك

سؤال: اننی اشکر لله فی العبادة دو مطلب در اینجا ایشان بیان کردند: اول ارتباط با پرورگار و در قلبشان ارتباط کم را احساس می‌کنند و سوال می‌کنند که من چکار کنم که این ارتباط قوی تر وبهتر بشود؟

جواب: بارها عرض کردم که مسئله به مراقبات سلوکی بر می‌گردد وهیچ راهی وجود ندارد در دنیا، از اول خلقت آدم که خیال می‌کنم این چیز باشد، از وقتی که خدا سماوات وارضین را خلق کرده تا وقتی که خدا خدایی می‌کند در قیامت و اینها، هیچ چیزی جز مراقبه انسان را به خدا نزدیک نمی‌کند البته اون دنیا، عالم قیامت مسئله‌اش فرق می‌کند. دراین دنیا و هر کسی هر چیزی را گفته این بخشی از مطلب را نقل کرده. بارها بنده گفتم ذکر نماز شب قرآن اوراد پرداختن به اینها، مجالس اعیاد ووفیات ائمه زیارات حج عمره عتبات کربلا و سایر امکان متبرکه، تمام اینها باید پس از مراقبه و بعد از مراقبه رویش حساب باز کرد بدون مراقبه فایده‌ای ندارد هر کاری انجام بدهید فایده ندارد.

مرحوم آقای حداد نقل می‌کردند خودشان برای ما نقل می‌کردند درآن سفری که بنده در هفده سالگی مشرف شدیم مکه و بعد هم به اتفاق مرحوم آقا و اون اخوی بزرگترمان که آمدیم کربلا. ایشان نقل می‌کردند فلان کس یکی از همان افرادی که مرحوم آقا در روح مجرد البته به کنایه توی روح مجرد آوردند که از مخالفین مرحوم آقای حداد بود و جلسات تشکیل می‌داد، یک سید هندی بود و خیلی با حرارت و خوش صحبت و پر جاذبه صحبت می‌کرد و طریق آقای حداد رضوان اللَه علیه را می‌کوبید و مقابله می‌کرد وافراد را جذب می‌کرد وبسیاری از افراد را با همدستی بعضی از افراد دیگر، از دور ایشان کشید در مجالس و اینها وفریب داد و فریب داد و در تحت چیز در آورد و بنده آن زمانها را یادم است اوقات را یادم است و خوب هم یادم است قشنگ در ذهنم هست‌