أهمیت جایگاه عقل به عنوان میزان تشخیص حق از باطل در جمیع شئون سالك

سؤال: آیا پوشیدن لباس آستین کوتاه برای زن کراهت دارد؟

جواب: بله لباس آستین کوتاه کراهت دارد اما این نه به این معنایی است که در هیچ جا و در هیچ موقع و در هیچ شرایطی، نه. بخواهد به طور معمول لباس آستین بپوشد، بطور معمول و متعارف این کراهت دارد اما خب بالاخره شرایط هم بایستی در نظر گرفته بشود وهر جا مقتضای خودش هست‌

سؤال: خانواده‌ام اهل شهرستان دیگر می‌باشند و همسرم به علت داشتن درس نمی‌تواند که زیاد به مسافرت برود و او به من می‌گوید که شما به علت دلتنگی که از خانواده‌ات داری برو چندروزی آنجا پیش آنها ولی من به علت اینکه خودم را موظف می‌دانم که باید نیازهای شوهرم را برآورده کنم نمی‌روم آیااین کار من صحیح است یاباید به حرف شوهرم گوش کنم و بروم؟

جواب: البته شوهر هم نمی‌تواند الزام کند زن را که حتماً برود. این مسئله برمی‌گردد به مسئله صله رحم واگر خود شوهر اجازه می‌دهد برای صله رحم ایراد ندارد که انسان برود و پدرو مادر راهم ببیند و صله رحم را انجام بدهد. همیشه کار برعکس است یعنی فرض کنید که یک شخص می‌خواهد برود شوهر مانع بشود، آنجا سوال می‌کنند که مثلًا وظیفه ما چیه؟ ولی وقتی خود شوهر می‌گوید برو در آنجا، این ایراد ندارد البته خب می‌تواند کمتر بماند که جمع بین حقوق بشودو هردو قضیه انجام بشود

سؤال: وقتی که به مهمانی می‌رویم ویا مهمان به منزل می‌آید چگونه باید سکوت اختیار کنیم که به آن افراد بی‌احترامی نشود وناراحتی پیش نیاید؟ زیرا وقتی سکوت می کنیم متوجه می‌شویم که افراد ناراحت شدند این ناراحتی باعث کدورت بین آنها می‌شود در مقابل این کدورت وظیفه ما چیست؟

جواب: ببینید بنده عرض نکردم که سکوت بکنید. بنده عرض کردم که انسان نباید خودش را قاطی بکند با مهمان، و مهمان به هر جایی که می‌رود این هم برود، اون هم بگوید این هم بگوید، فرض کنید که با هم دیگر شروع بکنند یکدفعه ببیند سراز کجا درآوردند؟ چه بود؟ چه شد؟ توجه می‌کنید؟ نه! اینکه دارد مهمان صحبت می‌کند تا می‌بیند که صحبتها می‌خواهد به انحراف برود حرف رابرگرداند به یک جای دیگر، فلان کس را دیدی؟ چه خبر است؟ نگذارد صحبت از یک محیط به یک فضای گناه کشیده بشود این منظور بنده است یا اینکه اونقدر صحبت بشود که خود طرف هم تمایل پیدا بکند به این حرفهای عادی و یا حتی حرفهای بی ربط بزند. در حدودی که پاسخ بدهد، نه آن مقداری که شخص را تشویق کند به زیاد صحبت کردن، این غلط است و نه اونقدر کم صحبت بکند که این یک توهین تلقی بشود. گاهی اوقات اتفاق می‌افتد برای آدم. آدم هر چه به طرف می‌گوید، بله، نه، شاید، باید، این‌ یکخورده همچین یک چیزییش می‌شود دیگر، حالا دیگر طرف خیلی ضعف پیدا کرده که نمی‌تواند حالا دو جمله بگوید. این به این کیفیت، هر دو غلط است یعنی هم جنبه افراط هم جنبه تفریط، بودن و نبودن، هم با آنها انسان باشد و هم هضم نشنود