حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

این قضیه درباره گربه نیست، گربه یک چیز دیگر است، این مسئله راجع به شغال نیست، این مسئله راجع به پلنگ نیست، آنها حساب و کتاب خودشان را دارند، دفتر و دستک خودشان را دارند، این دفتر خودش را دارد، برنامه خودش را دارد. من یک وقتی یک فیلمی را تماشا می‌کردم که برایم فرستاده بودند از یک شکار، یک یوزپلنگ حیوانی را شکار کرده بود واقعاً عجیب بود من گفتم این وحی که خدا راجع به زنبور عسل هست این وحی راجع به همه حیوانات است، نه فقط راجع به زنبور عسل، اصلًا همه حیوانات در همه عالم وجود در معرض وحی پروردگار هستند، حتی جمادات در آن نحوه آثار خودشان این یوزپلنگ یک میمونی را شکار کرد و این میمون، میمون ماده بود، وقتی که این حیوان را گرفته بود، گلویش را گرفته بود و آورده بود، بر اثر حالا شدت و ناراحتی میمون بچه‌اش را سقط می‌کند. وقتی که نگاه می‌کند به این وضع، یک مقداری کنار می‌ایستد و آن مادر را رها می‌کند، حالا مادر بچه را دیگر نشان نمی‌داد که مرده یا نمرده و چه شد، یوزپلنگ این بچه را برمی‌دارد و می‌آورد. ببینید یک حیوان وحشی که خودش می‌خواهد شکار کند، اصلا کارش شکار کردن و خوردناست دیگر همین! این بچه را با خودش آورد، بچه هم زنده بود، آورد و با خودش و گذاشت روی شاخه درخت و با دست خودش همین‌طوری این را نگه می‌داشت که نیافتد.

گفتم ببینید یک حیوان درنده چطور با طبیعت و فطرت خودش نگاه می‌کند و اینمسئلهرا ملاحظه می‌کند، ولی ما آدمیان و انسان‌ها از این حیوان هم درنده‌تریم، شقاوت‌مان از این حیوان هم بیشتر است که انگار نه انگار نسبت به مسائل و قضایای اجتماعی مردم حساب و کتابی است، یعنی در پیش نیست، خیلی عجیب بود! عجیب! تکاندهنده بود، از این صحنه‌ها خیلی زیاد است. این هم خودش وحی است. این کاری که الان دارد این حیوان درنده می‌کند با این حیوان، این خودش وحی است، خدا به او وحی می‌کند نکش! این الان مظلوم است، این الان بچه است، این الان گناهی ندارد، این الان معصوم است، خب حالا مادرش بالاخره زندگی کرده عمرش را گذرانده، می‌خواهی بگیری برو بگیرش و بکشش، چرا این را می‌خواهی بکشی، نگاه می‌کند و انجام نمی‌دهد می‌رود و او را نگه می‌دارد.