حقیقت وحی و اقسام و مراتب آن

مرحوم آقا در جلسات عصر جمعه می‌فرمودند: کسی که می‌آید در جلسه باید مستعد باشد بیاید، بعد از ظهر خوابش را کرده باشد، در روز جمعه مهمانی نرود، مهمان دعوت نکند، ببینید می‌گفتند در روز جمعه مهمان دعوت نکنید، چون مهمان می‌آید شروع می‌کند چرت و پرت گفتن، نمی‌دانم بنزین گران شد، نان ارزان شد، نمی‌دانم آب و هوا این‌طور شد و زلزله شد و آنجا صاعقه شد، همین حرف‌ها. آدم درست و حسابی که نمی‌آید، آن‌وقت آدم مجبور است که با او بنشیند و حرف بزند و اگر ننشیند به‌او برمی‌خورد، توجه می‌کنید! این باعث آشفتگی فکر می‌شود و بعد هم می‌گیرد می‌خوابد در همین حرف‌های ظهر و این ارتباط.

مجلس عصر جمعه مجلس ساعت زدن نیست، مجلس نشان دادن نیست که آدم به آقا بگوید که آقا بنده آمدم، ببینید نگاه کنید که بنده آمدم از آنجا آمدم، خب خیلی خوش آمدید. مجلس مجلس استفاده است، انسان باید آمادگی داشته باشد نفسش، روحش، بیاید و بگیرد و در طول این یک هفته ذخیره کند، اینها را باید از این‌گونه مجالس بگیرد. آقا می‌فرمودند: اگرحالتان مساعد نیست و خسته هستید نیایید! ایشان خودشان به دوستانشان می‌گفتند نیایید! امروز خسته هستند نیایند.

خود بنده در خیلی از مجالس عصر جمعه شرکت نمی‌کنم، نگاه به حالم می‌کنم، نگاه به حالم می‌کنم، خیلی کم اتفاق می‌افتد به خصوص حالا با توجه به وضعیت خودم یک قدری شرکتم کمتر هم شده اگر حالم مساعد باشد می‌بینم کجاست می‌روم؛ اگر نه نمی‌روم. مجلس هم که دیگر قائل به‌ شخص نیست، مربوط به بنده نیست، افراد باید بنشینند. این مجالس هم همین‌طور، مجالس، مجالسی است که انسان باید بیاید و استفاده کند، از حال و هوای مجلس استفاده کند و آن احساس برایش باشد، اگر یک همچنین احساسی ندارد دلیلی هم برای شرکت نیست.

سؤال: چگونه قوه خیال را کنترل کنیم و از آن فارغ شویم؟ چشمم را که می‌بندم صور حیوانات، انسان‌های حیوان‌نما با صورت حیوان می‌بینم حتی در خیال، در مسجدالحرام و این تصاویر را، چگونه کم کنم، خیلی اذیت می‌کنند و چه کنم که صبر من در برابر رفتار دیگران بیشتر شود.