فلسفه عید غدیر و اهمیت احیاء نام امیرالمومنین در آن

امام حسین علیه السلام آمد عمدا اسم فرزندانش را علی گذاشت، یعنی به عنوان یك حركت سیاسی، به عنوان یك حركتی كه به این مقدار ... خب بچه است دیگر، در خیابان راه می‌رود صدا می‌زنند علی، در كوچه راه می‌رود مردم و بچه ها صدا [یش‌] می‌زنند، با هم بازی می‌كنند و فلان، می‌گویند حسین بن علی؛ اسم بچه‌هایش را علی گذاشته، علی اول و دوم. و الا معنا ندارد كه یك نفر اسم دو تا بچه‌اش را یكی بگذارد اصلا این غیر متعارف است حالا هر چه هم دوست داشته باشد، بالاخره دو تا گذاشتن، سه تا گذاشتن، این خلاف متعارف است ولی سیدالشهدا علیه السلام به خاطر این قضیه آمد و این كار را انجام داد.

خب شیعیان امیرالمؤمنین هم باید چكار كنند باید تأسی كنند، نمی‌شود ما اسممان را شیعه علی بگذاریم و اقدامی در این جا نكنیم، كاری انجام ندهیم و آن چه كه لازمه وفا و لازمه مروت و لازمه فداكاری هست انسان او را انجام ندهد، این خلاف مروت است. انسان نسبت به موالیان نعمت او و آن كسانی كه نسبت به او حق دارند، حق حیات دارند، زندگی دنیوی و اخروی انسان به دست آنها هست ائمه علیهم السلام نسبت به آنها بی تفاوت باشد و همین طور مطلب را سرسری بگذراند.

علی‌أی‌حال پیغمبر اكرم فرمودند یا علی مَثَلُكَ مَثَلُ الْكَعْبَة مثل تو مانند كعبه است، تو مانند كعبه هستی. مردم از بلاد بعیده می‌آیند، از آن طرف دنیا می‌آیند با تمام وسایل و با تمام زحمات و با تمام مشقات برای آمدن به كعبه و طواف به دور كعبه، حركت می‌كنند یعنی چه یعنی آن شرافت كعبه اقتضا می‌كند كه افراد بیایند به سراغ او، افراد از همه جا بیایند و به این كعبه متبرك بشوند، از این آلودگی دربیایند، از این رِجس‌ها بیرون بیایند. خداوند این زمین را مكان امن قرار داده، مكان طهارت قرار داده، برای این كه بیایند پلیدیهای خودشان را كنار بزنند، نور ایمان در آنها تجدید بشود، آن نعمات و نفحات الهیه كه اختصاص به این سرزمین مقدس و سرزمین مبارك است بر دلهای اینها بیاید، بوزد، جان اینها را تازه كند و روح اینها را تازه كند.