فلسفه عید غدیر و اهمیت احیاء نام امیرالمومنین در آن

باید بیایند نمی‌توانند بنشینند در خانه بنشینند در منزل بعد بگویند كه كعبه به طواف ما بیاید، ما در جای خود نشستیم، نمی‌شود این طور. باید انسان بلند شود برود، باید همت داشته باشد، باید برود تا این كه از این نعمتها هم چه بشود بهره‌مند بشود. كسی كه در منزل خودش می‌نشیند و كاری را انجام نمی‌دهد در همان مرتبه می‌ماند. كسی كه به دنبال این است كه بیایند سراغ او در همان مرتبه می‌ماند. كسی كه اقدامی نمی‌كند، حركتی نمی‌كند، این در همان مرتبه می‌ماند و حركتی نمی‌تواند انجام بدهد.

مَثَلُكَ مَثَلُ الْكَعْبَة ما اعیاد مختلفی داریم، همان طوری كه عرض كردم عید قربان است، مردم اعمالی را انجام دادند، خاك و گرد و غبار بر سر و روی آنها نشسته، راه رفتند، به سختی افتادند، به عرفات رفتند، در عرفات چه بوده دعا كردند، زجّه كردند، ناله كردند، خدایا قبول كن ما را؛ چون عرفات خارج از حرم است دیگر در حلّ است در حرم نیست، به عنوان مقدمه برای ورود به حرم امن الهی. در این جا دعا خواندند، پیغمبران آمدند همه این كار را كردند، تا این كه خداوند در رحمت را به روی ما باز كرده، آنها را وارد مشعر كرده، وارد حرم امن خودش كرده. به شیطان سنگ زدند، چه و چه كردند، حالا می‌آیند قربانی می‌كنند و نفس خودشان را در طبق اخلاص ...

معنای قربانی این است دیگر: قربانی این است كه خدایا من دارم نفس خودم را از بین می‌برم، نفس خودم را دارم می‌كشم، اختیار خودم را دارم كنار می‌گذارم، هواهای خودم را دارم كنار می‌گذارم، برای خودم هیچ وجودی در قبال اختیار و مشیت و اراده تو قائل نیستم، این معنای قربانی است، لذا قربانی را فقط باید در مِنی كشت، نه در جای دیگر و قبول نیست. قربانی باید در مِنی باشد، در اینجا باشد. آن چه كه مهم است برای حاجی در منی این است كه به آن روح این عمل و نفس این عمل كه همان روح و حقیقت تزكیه و تضحیه و قربانی كردن است در آن مكان برسد، نه این كه آنجا باشد و بگویند جای دیگر قربانی بكنید برای اینها ... در همان جا، در همان مكان، در همان موقعیت.