اهمیت جایگاه عقل در مسیر سیر و سلوک

مرحوم آقا به آقای مطهری فرمودند من خودم در آن زمان ظاهرا یازده سالم بود كه آقای حداد تشریف آورده بودند ایران من شاهد بودم كه آقای مطهری می‌آمد در همین منزل. منزلی كه در خیابان آهنگ [بود.] می‌آمد در این جا و بعد با آقای حداد جلسه داشتند و صحبت می‌كردند مرحوم آقا به آقای مطهری می‌فرمودند در همین روح مجرد هست، به والده گفتم گفتم به همین آقای مطهری گفتند برو بنشین با آقای حداد صحبت كن اصلا من هم داخل اتاق نمی‌شوم آقای حداد نیاز به كمك ندارد نیاز به مساعدت من ندارد خودت برو بنشین صحبت كن برو مسائلت را مطرح كن ایشان می‌رود پشت بام در همان اتاق. در همان اتاقی كه در پشت بام هست می‌رود صحبت می‌كند رو می‌كند به آقا می‌گوید آقای سید محمدحسین این سید حیات بخش است! اگر می‌رفت صحبت می‌كرد با آقای حداد و ایشان می‌ماند و تكلیف چه بود؟ تمام بود دیگر كار. آقا این كه به من معرفی كردید بنده رفتم با ایشان صحبت كردم این مطالب را مطرح كردم و ایشان از عهده ما نتوانست برآید شما می‌گویید من چطور به ایشان مراجعه كنم؟ بعد من مطالبی را به ایشان گفتم آمدم.

معمولا من شبها موقع خواب یك مقداری از روح مجرد می‌خوانم بعد می‌خوابم، به طور معمول پنج دقیقه ده دقیقه یك پاراگراف، زیادم نه. از تو قفسه روح مجرد را برداشتم آمدم رفتم در حسینیه كه آنجا استراحت كنم باز كردم همین طوری یكدفعه این صفحه آمد كه آقا به آقای مطهری گفتند كه برو آن جا صحبت كن و هر چه ایشان گفتند خودت می‌دانی، چیز كن. خب اینها چیست؟ خودشان بیان كردند دیگر، خودشان راه را روشن كردند خودشان راه را توضیح دادند. پس اگر قرار باشد مسیری بر خلاف این مسیر بیاید و بخواهد مبانی آن بر خلاف این باشد، بیا چشمت را ببند! بیا گوشت را ببند! بیا زبانت را ببند! بیا هیچی نگو! بیا بعد می‌فهمی! این می‌شود مسیر چی؟ مسیر مسیر ابابكر نه مسیر علی! علی می‌گوید بیا بشنو، بیا مطلب را بشنو نخواستی نپذیر.