اهمیت نگاه توحیدی داشتن نسبت به همه امور

مرحوم آقا می‌فرمودند این مساكین نمی‌دانند كه در دل این علامه طباطبایی چه دارد می‌گذرد؟ علامه طباطبایی نیامده در نجف كه سرش را هی این طرف بكند كه در این بقالی چه است و ببیند در این عطاری چیست این جا چه می‌فروشند ه‌ن جا چه می‌فروشند؟ آن الان به یك گرفتاری خودش مشغول است به یك مسائلی در وجود خودش در نفس خودش مشغول است كه اصلا مجال نمی‌گذارد برای این كه هی بخواهد این طرف و آن طرف نگاه كند كه كی آمد و كی رفت؟ هر كسی می‌خواهد بیاید و برود. اما افراد دیگر ....! نتیجه چه می‌شود؟ نتیجه این می‌شود كه این روش و این سلوك بر اساس آن فطرت و براساسآن مشی او را می‌رساند، می‌شود فرد كامل، فردی كه به مقصود رسیده، فردی كه به سرمنزل مقصود رسیده و نتیجه را عائد كرده. اما دیگران نه! یا به این طرف نگاه می‌كند یا به آن طرف، كی رفت؟ كی خارج شد؟ كی وارد شد؟ فلان آقا وارد نجف شد فلان آن آقا خارج شد چه حرفی را آورد مطرح كرد و چه حرفی ...؟ امروز و فردا و پس فردا بعد هم بفرمایید بروید دیگر، هیچی، چه شد قضیه؟

بزرگان این نحو بودند سرشان به كار خودشان بود. اگر دیدید یك شخصی سرش به كار خودش است و كاری به این مسئله ندارد، یك وقتی مسئله تكلیف است آن مسئله تكلیف حكم خاص به خودش دارد و شرایط خودش را دارد و ما نباید بیاییم قاطی كنیم خلط كنیم و هر چیزی را به نام تكلیف جا بزنیم نه این حرفها نیست بالاخره خدا را كه دیگر نمی‌توانیم گول بزنیم خدا و ملائكه خدا را كه نمی‌توانیم فریب بدهیم امروز می‌توانیم چند نفر را با صحبتها و كلمات دلنشین و اظهار مطلب كردن و اینها [فریب بدهیم‌] ولی فردا این خبرها نیست. پرونده را می‌آورند می‌گذارند جلو بفرما شما نیتت این بود خب حالا خوب است به فكر آن روز باشیم یا به فكر همین دو یا سه روزی كه دارد می‌گذرد؟ به فكر كدام باشیم؟ كدام برای ما مفید است؟ كسانی كه آمدند و بُردند، كسانی بودند كه به این جا كاری نداشتند سرشان را انداختند پایین و آمدند و رفتند.