عدم ادراک واقعیت پیامبر اکرم علت انحراف پس از ایشان

چند روز پیش چند نفر از همین دوستان آمدند در قم و سوال و مطالبی مطرح می‌كردند. گاهی در بین آن لفظ استاد دارند مطرح می‌كنند گفتم واللَه من در خودم یك همچنین استادی نمی‌بینم در خودم نمی‌بینیم حالا شما اگر خیلی دلتان می‌خواهد به من استاد بگویید دعا كنید اول من ببینم، بعد وقتی كه قضیه برای خودم روشن شد حالا شما بگویید. ولی مطلب این طور است كه بنده نمی‌بینم آن استادی را كه مورد نظر و اصطلاح اهل عرفان است صریحا دارم می‌گویم جلوی همه شما دارم می‌گویم آن نحوه از استادی را بنده در خودم نمی‌بینم اگر شما سراغ دارید فردی را كه بتواند كمترین فایده و افاضه برای شما داده باشد و قابلیت این مسئله را دارد حالا نه حتی به عنوان لقب استاد را از نقطه نظر شرعی مسئول هستید كه نروید ... ببینید چقدر من صریح صحبت می‌كنم، دارم این مطلب را بدون تواضع می‌گویم بدون مسامحه دارم می‌گویم من اهل تواضع و این حرفها نیستم و سابق هم به رفقا ... [گفته بودم‌] و دوستان ما هم این مسئله را می‌دانستند.

اگر شخصی همان طوری كه بعد از وفات مرحوم آقا رضوان اللَه علیه بعد از در آن شب من این مطلب را به رفقا گفتم چون مسائل اقتضا می‌كرد كه من یك قدری بی پرده و صریح صحبت كنم عین همان مسئله را الان هم عرض می‌كنم: چنان چه فردی احساس كند شخصی برای او از نقطه نظر حال ازنقطه نظر سوال و جواب از نقطه نظر طرح مسائل علمی از نقطه نظر خصوصیات نفسانی از نقطه نظر استفاده كه می‌تواند داشته باشد ... اگر شخصی احساس می‌كند كه می‌تواند فردی برای او مفید باشد در هر كجای دنیا و در هر كجای این كره‌خاكی و بعد تعلّل كند و امروز را به فردا بگذراند و با حرف این و آن بخواهد راه را برود، دیگر مسئولیت بر عهده خود او است. ازنقطه نظر بنده هیچ گونه مسئولیتی متوجه من نیست.