نحوه ارتباط با فرزندان و كیفیت ترغیب آنها به مسائل دینى‏

امام علیه السلام كاری را كه می‌كند با آن چه را كه ما می‌فهمیم خیلی تفاوت می‌كند او امام است و می‌داند كه چطور مسئله‌ای را بگوید و چطور كاری را انجام بدهد ما بر طبق مدركات ناقص خود خیال می‌كنیم حالا كه در این جا نشستیم از مسائلی كه در منزل می‌گذرد بی اطلاع هستیم یا از مسائلی كه فرض كنید كه در كوچه و خیابان می‌گذرد بی اطلاع هستیم و قدرت ما محدود است نمی‌توانیم در عین این كه در این جا هستیم بتوانیم در خیابان كاری انجام بدهیم و بتوانیم فرض كنید امام زمان‌ علیه‌السلام ... همین كه من الان در این جا صحبت می‌كنم از تك تك افراد ما و شما به خود ما و شما نزدیكتر است این امام زمان [اینطور است‌]! یعنی قبل از این كه شما ببیند كه من چه گفتم قبل از این كه گوش شما این صدا را به مغز منتقل كند و از راه مغز مجرده انسان كلام را بگیرد قبل از این امام زمان این كلام را گرفته التفات كردید؟ نه این كه او این كلام را گرفته، بلكه تمام اینها از قبل در پرونده امام زمان ثبت شده.

حالا یك همچنین شخصی حضور و غیبت او فرق می‌كند؟ تفاوت دارد؟!

و راجع به سوال دوم در زمان غیبت امام علیه السلام انسان احتیاج به استاد دارد، هیچ تفاوت نمی‌كند هم در زمان ظهور انسان احتیاج به استاد دارد هم در زمان غیبت. در زمان ظهور مسئله مشخص است و دلیل نمی‌خواهد. در زمان غیبت همان طوری كه بارها عرض كردم و ان‌شاءاللَه به حول و خواست الهی در جلد دومِ شرح عنوان بصری الان جلد اول دارد تمام می‌شود در جلد دوم ... و در مجالس هم نسبت به این مسئله تذكر دادم؛ كیفیت ارتباط انسان با امام زمان علیه السلام و با پروردگار را در زمان غیبت. امّا ان‌شاءاللَه در جلد دوم راجع به این قضیه مفصل صحبت می‌كنم و به طوری كه شك و شبهه از همه موارد برداشته شود و همه زمینه‌ها برای پیمودن راه خدا هموار و یكسان بنماید و هیچ تفاوتی بین زمان حضور حضرت و زمان غیبت ... [نبیند]، انسان حضرت را ببیند و در شهر انسان امام باشد یا در آن طرف كره خاكی باشد انسان در كره ماه باشد امام زمان در كره زمین باشد هیچ تفاوتی از نقطه نظر سیر و سلوك برای انسان نیست و لمّ مسئله هم این است كه مسئله غیب مسئله سیر باطن است و ارتباطی با ظاهر ندارد.