اهمیت مساله سکوت و آرامش در مسیر سیر و سلوک

 عبدالملك مروان وقتی كه حجاج به مكه حمله كرد خب كعبه را تخریب كرد برای این كه عبداللَه بن زبیر آمده بود به مسجدالحرام پناهنده شده بود و او بالای كوههای مشرف به مكه منجنیق گذاشته بود با سنگ و گلوله های نفتی شعله ور و با سنگها كعبه را تخریب كرده بود و مسجدالحرام را به آتش كشیده بود خب به این نحو انجام دادند خب چی شد؟ خراب شد دوباره ساخته شد

 حضرت عبدالمطلب در این جا می‌گوید من نفس خودم را كنار می‌كشم به من چه ارتباطی دارد؟ كعبه می‌خواهد خراب شود می‌خواهد خراب نشودخدا خودش می‌آید حفظ می‌كند دع نفسك و تعال نفس خودت را كنار بگذار و بعد بیا، این عبارت بسیار عبارت مهمی‌است و در لسان روایات هم این عبارت آمده است‌

 مرحوم آقا می‌فرمودند افضل اعمال برای سالك این قضیه است كه در هر كاری نفس خود را در آن كار كنار بگذارد و انسان خودش می‌تواند این كار را انجام بدهد به مقدار شعور و به مقدار ادراك و به مقدار سعه نظری كه در این مورد خداوند به او داده، البته آن طور كه یك شخص ولی و یك شخص عارف می‌تواند این عمل را انجام بدهد امثال ما نمی‌توانیم انجام بدهیم ولی به مقدار سعه خودمان، به مقدار ادراك خودمان، انجام اینعمل موجب می‌شود كه رشد و رقاء برای مراتب دیگر برای انسان پیدا شود و به هر مقدار كه انسان می‌تواند باید انجام بدهد و این طور نیست كه نتوانیم می‌توانیم، این طور نیست كه عاجز باشیم نخیر می‌توانیم. اگر انسان موقعیت‌ها را درست و سنجیده و عقلایی ملاحظه كند و خود را به جای دیگران و دیگران را به جای خود ببیند می‌تواند نسبت به این مسئله قضاوت سنجیده تر و عقلایی تری داشته باشد و همین موجب رشد و رقاء او است این یكی از مسائلی بود كه سوال شده و خواستم من به این مطلب جواب بدهم.