دیدگاه مکتب عرفان نسبت به مصائب و مشکلات زندگی
13نمیكند فكرش همین است فهمش همین است میخواهد به یك نقطه بالاتری برسد و آن چه راكه بالاتر از این است او را دریابد نه این كه كاری انجام بدهد نه این كه وضعیتی برای او پیش بیاید كه بتواند در این دنیا بیدغدغه بگذراند با آسایش بگذراند به یك نحوی زندگی را به سر بیاورد و بدون اینكه از مواهب الهی متمع شود. این مسئله خیلی مسئله مهمیاست این مسئله خیلی مسئله عجیبی است كهانسان چطور در ارتباط با قضایا و مسائل با آنها برخورد كند.
بسیاری از دوستان در نامههایی كه مینویسند ابراز و اظهار میكنند در دو جهت، یكی نسبت به گرفتاریها و مسائلی كه خب طبعا برای هر فردی ممكن است در این عالم اتفاق بیفتد. این بنده مشاهده میكنم كه ظاهرا مطالب به شكل دیگری شاید میخواهد مطرح شود لذا گفتم كه این بحث را امروز مطرح كنم و یك قدری او را باز كنم تا این كه مسائل روشن شود.
ببینید راه انسان و راه خداشناسی شوخی بردار نیست راه خداشناسی و راه توحید عبارت استاز شناخت پروردگار و رسیدن به حقیقت عالم هستی آن طور كه هست و آن طور كه باید باشد، این راه راه توحید است. الان اراده و مشیت پروردگار نسبت به جریانات عالم هستی بر همین منوال است كه ما مشاهده میكنیم به همین كیفیتی است كه ما مشاهده میكنیم خداوند متعال تقدیر و مشیت میكند بر اجرای یك امری و توسط وسائطی از ملائكه و وسائط عالم غیب، این قضایا و مسائل در عالم كون و در عالم ماده و درعالم دنیا تحقق پیدا میكند. توحید یعنی انسان به یك نقطهای برسد كه احساس كند همه آن چه كه درعالماتفاق میافتد از ذات باری تعالی نشأت میگیرد و جز او هیچ قدرتی هیچ قدرتی در این عالم حاكم نیست و هیچ واسطهای در این عالم حاكم نیست هیچ واسطهای. و مسائل را باید از آن دیدگاه مورد توجه قرار بدهد و نظر یك سالك در مسائل باید به آن جنبه توحیدی باشد.

