ارتقاء فهم و ادراک مهم ترین مساله در مکتب تشیّع

 مسئولیت و تعهد نسبت به شناخت. به نظر می‌رسد باتوجه به مطالبی كه تا به حال گفته شده است باز هنوز مسائل قابل ذكریهست، به نظر می‌رسد كه بعضی ها تصور می‌كنند البته در این دو سه جلسه قبل نسبت به این قضیه بنده مطالبی را در جلسات عنوان عرض كردم رفقا و دوستان اگر آنها را استماع نكردند خب توجه كنند، اگر [هم استماع‌] كردند دوباره [گوش كنند] و به آن مطالبی كه مورد نظر بنده است یك توجه بیشتری بشود تا این كه مشخص شود كه بنده چه پیگیری می‌كردم. همان طوری كه عرض كردم فعلا به یك نكته اشاره می‌كنم و طرح مسئله را ان‌شاءاللَه برای جلسه بعد، به حول و قوه الهی موكول می‌كنم تا این كه دیگر هیچ جای ابهامی‌وجود نداشته باشد و كاملا موضع و مبنای این مكتب در ارتباط با جریاناتی كه برای ما پیش میاید روشن و شفاف باشد.

 آن مسئله‌ای را كه می‌خواستم به آن اشاره كنم و از این فرصت برای توجه دادن دوستان به این مطلب [استفاده می‌] كنم این است كه ما برای چه و به چه هدف و مقصدی در این جا جمع شدیم؟ آیا صرفا برای این كه از روحانیت این مجلس استفاده شود؟ آیا صرفا برای این كه مطالبی در حول و حوش بعضی از مسائل به نظر برسد یا این كه نه، مطلب از این جهت یك قدری بالاتر است؟ آن چه كه مورد نظر ما است این است كه مطالبی كه همان طوری كه بارها عرض شد منشأ آن كتاب و دفتر نبوده است منشأ این مطالب مشاهدات و یقینیات و وجدانیاتِ اولیاء و عرفای الهی است نه كتاب و دفتر. ما كتابها را مطالعه می‌كنیم مطالب را می‌شنویم كم می‌كنیم زیاد می‌كنیم و می‌آییم برای افراد نقل می‌كنیم ولی مطالبی كه اولیای الهی گفتند اینها دیگر از كتاب و دفتر نیامدند بگویند. آن چه را كه مشاهده كردنداو را آمدند بیان كردند و ما اگر خیلی بخواهیم رعایت امانت را داشته باشیم همان مطالب را بدون كم و زیاد و اضافه و بدون حك و بدون اصلاح، آن مطالب را در اختیار دوستان و رفقا قرار بدهیم آن رفقا و آن دوستانی كه فرزندان واقعی آن افراد و آن بزرگ هستند، آن مسئله است. و این مطلب را كه بنده عرض می‌كنم واقعیت و حقیقت است. حال هر كسی به هر مقداری كه توانست خود را نزدیك كند خودش بهره را برده است. مقصود آمدن و جلسه و هیئت و اینها كه نیست و این را همه هم می‌دانند و همه هم به این عنوان نیامدند و همه برای فهمیدن وعمل آمدند یعنی اول [برای‌] شناخت و بعد مسئولیت آمدند. مطلب را آن طوری كه هست درك كنند و بعد بر آن اساس مسئولیت و تعهد به انجامتكلیف، برای این قضیه این جا آمدند. همان طوری كه عرض كردم شما وقت زیادی كه نداشتید و بیكار كه نبودید. ما آمدیم در این جا كه مطلب را به واقع ما دریابیم و راهی را برویم كه آن بزرگ آن راه را رفته است. وقتی كه مرام و مشی بزرگان را ما درك می‌كنیم خب باید به آن عمل كنیم.