ارتقاء فهم و ادراک مهم ترین مساله در مکتب تشیّع

 كه می‌خواهد باشد امشب رفع القلم است و قلم تكلیف برداشته می‌شودو دیگر هر كاری دلت خواست بكنید! نه! اینها همه مسائل چرندیاتی است كه عوام آمده است و این چرندیات را در میان مردم پخش كردند. در كدام روایت و آیه ما داریم كه در شب جشن این بزرگوار انسان فرض كنید كه هر كاری دلش می‌خواهد انجام بدهد؟ در كدام مطلبی و در كدام سندی قرار گرفته است كه تكلیف در این شب برداشته می‌شود؟ واقعا برداشته می‌شود؟ انسان هر كاری می‌تواند بكند؟ اظهار شعف و شادی و مسرت كردن یك مطلب دیگریاست و نُقل پخش كردن و شیرینی خوردن و شادی كردن یك مطلب دیگری است، حرف زشت زدن ممنوع! حرف ركیك زدن ممنوع! حرف خلاف عفت زدن ممنوع و حرام! حرف ناشایست زدن حرام است و شیعه امیرالمؤمنین علیه السلام بالاتر از این حرفهاست و مقام و موقعیت یك شخصی كه خود را دنباله رو آن مكتب قرار داده است بسیار بالاتر و عظیم تر از این حرفها است كه بیاید خودش را تضعیف كند، بخندد شوخی كند دست بزند از این مطالبی كه خب در این مجالس وجود دارد و خود رفقا و دوستان از بنده اطلاعشان بیشتر است و نیازی به تذكر ندارد ان‌شاءاللَه به نحو احسن حق مطلب را ادا خواهند كرد.

 ولی صحبت در این است كه رعایت موازین هم به جای خود باشد، خدای نكرده هتك حرمت یك فردی نشود خدای نكرده غیبت یك شخصی نشود خدای نكرده فردی مورد تمسخر قرار نگیرد حرفهای زشت نباید زده شود كلمات ركیك نباید گفته شود آن طوری باشد كه مورد رضای امام علیه السلام است و حضرت امام زمان علیه السلام از ما راضی باشند در این مجلس و در این خصوصیت. عرض كنم كه این هم یك مطلب است.

 من امروز ظهر بود یك نگاه می‌كردم به این پاكت، اتفاقا من این پاكت را گم كرده بودم سوالهایی كه دوستان داده بودند نگاه كردم. واقعا از یك طرف خیلی مسرور شدم و خیلی مشعوف كه چطور واقعا خداوند توفیقاتی را به دوستان خودش و به محبین به خودش عطا كرده و یك همچنین سوالاتی و یك همچنین مطالبی و از یك طرف از خودم خیلی شرمنده شدم كه چقدر من باید كوتاهی كرده باشم و نسبت به ادای این مطالب و این سوالات كه این را گم كرده باشم و البته این را عرض كنم كه چندان هم خیلی تقصیر من نبوده است وقتی كه می‌آیند گاهی اوقات بالا را تمیز می‌كنند كتابخانه و دفتر و میز و ...، این مطالبی كه هست این طرف و آن طرف می‌شود و گاهی اوقات در غیر از موضع خودش قرار می‌گیرد و بنده هم وقتی كه می‌گردم و اینها پیدا نمی‌كنم و بعد یك مرتبه می‌بینیم كه این فرض كنیدكه لای كتابها گذاشته شده است می‌گویم آخر ...! هر چه هم تذكر داده می‌شود گاهی اوقات یك همچنین‌