ارتقاء فهم و ادراک مهم ترین مساله در مکتب تشیّع

راهی را كه بزرگان نشان دادند این است، حالا ما خیال می‌كنیم اگر آمدیم و رفتیم زیارت امام رضا كردیم و به مرقد آقا نرفتیم در نفس خودمان مثلا یك نقصانی یك نوع ....، نه نه! این نیست. در مكتب مرحوم آقا امام علیه السلام این است یعنی شخصیتی است كه انسان باید فقط به آن شخصیت فكر كند، فقط باید به امام زمان فكر كنیم و بس هیچ راهی ندارد هر كه هر چیزی می‌خواهد بیاید بگوید برای خودش.

پاسخی را كه بنده دادم این بود كه من متعهد كلامی‌هستم كه در قبال این كلام خودم باید فردا پاسخگو باشم این یك مسئله. 

مسئله دوم این كه خداوند هر كسی را آزاد قرار داده است اگر راجع به افراد دیگر بیایند صحبت كنندمگر ما اعتراض می‌كنیم؟ خب بیایندصحبت كنند صد سال صحبت كنند دویست سال صحبت كنند! مگر نمی‌كنند؟ مگر ما اعتراض كردیم آقا چرا می‌آیید راجع به فلان كس صحبت می‌كنید؟ چرا از كتابهای فلان كس می‌آیید اسم می‌برید؟ چرا موقعیت او را می‌آیید چیز می‌كنید؟ در همین ماه محرم امسال، در شب عاشورا دسته سینه زنی را تلویزیون نشان می‌داد در قبال سینه زنی كتابهای یك نفر را آورده بود نشان می‌داد! هان؟ این‌ها چیزهایی نیست كه ما نفهمیم، خوب می‌فهمیم! مراسم عزاداری و در قبالش سایر مسائل! مگر كسی می‌آید حرف بزند؟ الان تمام گوش عالم از مطالب این و آن پر است حالا چه اشكالی دارد كه در یك جایی یك نفر بیاید راجع به یك نفر دیگر و یك مطلب دیگر بگوید؟ به كجا برمی‌خورد؟ الان كه دیگر همه نامه‌ها و كتابها و مجلات و رادیو و تلویزیونها و ماهواره‌ها و ....، این و آن. و بحمداللَه كم نیست مطالبی كه راجع به این قبیل شنیده می‌شود و خیلی چیز می‌شود. كدام یك از اینها آمدند دو كلمه از مرحوم آقا بگویند؟ كسی اعتراض كرد؟ خب باشد [اگر] مطلب صحیحی از هر كسی گفته شود چه اشكالی دارد؟ مطلب صحیح گفته بشود.