استقامت و ثبات در راه

من یك وقتی به رفقا عرض می‌كردم كه واقعا اگر این اولیای خدا نبودند ما چه می‌كردیم؟ واقعا چه می‌كردیم؟ با این جریاناتی كه داریم می‌بینیم با این افرادی كه داریم می‌بینیم، به قول خود مرحوم آقا رضوان اللَه ایشان می‌فرمودند، در نوشته جاتشان، ظاهرا در مهر تابان باید باشد، بله مثل این كه در آن جا است، كه اگر ما به مرحوم علامه طباطبایی نمی‌رسیدیم خسر الدنیا و الاخری بودیم. می‌دانید این حرف یعنی چه؟ خب دیگر نیاز به توضیح ندارد. یعنی با وجود همه افراد با وجود همه اشخاص با وجود همه علما با وجود همه روحانیون با وجود ....! و این حرف حرف یك فرد عادی كه نیست، ایشان وقتی این مطلب را نوشته بود كه شصت سال از زندگی ایشان گذشته بود، علمش را خوانده بود درسش را خوانده بود نجف رفته بود مجتهد شده بود فیلسوف شده بود عارف شده بود، بعد از همه‌اینها این كلام را می‌نویسد. سن ده یا پانزده سالگی كه ننوشته است. یكعالم به این بزرگی حرف بیخود نمی‌زند. اگر ما به علامه طباطبایی .....!

این حرف را باید فكر كنیم واقعا من به رفقا می‌گفتم اگر امثال مرحوم آقا و علامه طباطبایی و بزرگان و اولیای خدا نبودند ما چه می‌كردیم؟ نه یكی كه همین طوری بخواهد برای خودش در خیابان راه برود و زندگی كند و بعد هم بمیرد خب این حساب، نه! واقعا یك شخصی كه اهتمام دارد درد دارد قصد دارد دنبال می‌كند دنبال می‌رود ولی پزشك نیست درد دارد، دارد از دل درد می‌میرد ولی هر جا می‌رود می‌بیند درش بسته است در مطب بسته است در بیمارستان بسته است همه جا بسته است این چه می‌كند؟ چه حالی دارد؟ حالا نگاه كنید ببینید نهتنها ما پزشك داریم. ما دوازده امام را داریم ما چهارده معصوم را داریم ما این اولیاء الهی كه به دنبال آنها آمدندداریم، ما این قدر از اینها مطلب داریم كیست كه‌ عمل كند؟ ما پیغمبر اكرم داریم.