عبودیت، صداقت و حرّیت منهج اولیاء الهی

همین طور ببینید یك به یك، همین طور اگر انسان یك مرتبه جلوی آن را نگیرد این مراقبه‌ای كه می‌فرمایند معنایش این است كه انسان بیاید و نسبت به مواردی كه قبلا برای او اتفاق افتاده است و مطالبی كه الان برایش اتفاق افتاده مقایسه كند چقدر جلو آمده است؟ چقدر عقب رفته است؟ در ارتباط با مسئله به چه نحو است؟ همین قضیه و همین نكته در راه خدا است. راه خدا توجه كنید راه عبور است نه توقف، راه حركت است نه سكون، راه عبور از نفس است نه غلتیدن در مظاهر نفس. اگر در این جا اعتراضی به من وارد است چون پسر علامه هستم نباید این اعتراض را در درون خودنگه دارید و صحبت نكنید و بگویید نه! حرف نزنیم آبرویمان می‌رود مجلس چه می‌شود دشمن چه می‌گوید دشمن كیست؟ دشمن كیست؟ دشمن خود ما هستیم حالا امروزه دیگر رسم شده است هر كسی حرف می‌زند می‌گوید دشمن دشمن دشمن! دشمن خود ما هستیم دشمن نفس ما است دشمن اراده‌های دنیوی ما است دشمن تعلقات مادی مااست ما نمی‌توانیم این را از خودمان در كنیم می‌گوییم همسایه دشمن ما است فلان كس در خیابان دشمن ما است نه بابا! آنها دشمن نیستند هر كسی برای خودش كار دارد زندگی دارد برای خودش برنامةخودش را دارد ما به جای این كه بیاییم به خودمان بپردازیم نیت خودمان را صالح كنیم كار خودمان را درست كنیم فكر خودمان را اصلاح كنیم هی می‌گوییم چه؟ نیست از ما برنمی‌آید نه این كه برنیاید نمی‌خواهیم بربیاید نمی‌خواهیم این بربیاید! هی عیب را به این می‌زنیم به آن می‌زنیم همسایه ما بد است فلان شخص بد است فلان رفیق بد است اصلا فلان كس بد است كه حرف ما را عوضی می‌شنود! بابا گوش است می‌شنود دیگر، این ضبط هم عوضی می‌شنود؟ این میكروفون هم عوضی می‌شنود؟ چرا باید اصلا عوضی بشنوند؟ نمی‌خواهیم خودمان خودمان را اصلاح كنیم می‌خواهیم آن التذاذ نفسانی را در تعلق به دنیا برای خود نگه داریم. می‌خواهیم از این مسائل دنیوی لذت ببریم و خود را از آن لذت عالی محروم می‌كنیم برای چه؟ برای همین مسائل عادی و این دو روزةدنیا كه اصلا در اختیار كسی نیست و هیچ كسی نمی‌تواند روی این مطالب حساب كند.