كیفیت تأثیر اعمال و رفتار انسان در فضا و مكان‏

 به دروغ، اصلا روح من هم از این قضیه خبر ندارد الان حدود پانزده سال تقریبا می‌شود هر وقت من را در خیابان می‌بیند كه من دارم می‌روم، می‌رود از آن طرف می‌رود كه با ما برخورد نكند! خب این با یك بچة پانزده ساله چه فرقی می‌كند؟ واقعا چه فرقی می‌كند؟ چه فرق می‌كند واقعا؟ چقدر این نماز در فكر تو تأثیر گذاشت؟ چقدر این روزه هایی كه گرفتی؟ چقدر این صحبت‌هایی كه كردی؟ چقدر این منبرهایی كه رفتی؟ این كتابهایی كه نوشتی چقدر تأثیر گذاشت؟ تو الان مثل یك بچة پانزده ساله، خب حالا من هر چه گفتم خب حالا مثل آدم بیا ردشو آدم رد می‌شود دیگر سلام نكن، سلام نكن، سلام كن یك جوابی یك علیكی یك چیزی مگر من تورا دعوت به منزلم كردم؟ مگر من تو را دعوت به خودم كردم؟ مگر من تو را دعوت به بیعت با خودم كردم؟ چه كردیم؟ هیچی! التفات می‌كنید.

 و از این مسائل شما درخانواده‌ها چقدر می‌بینید؟ چقدر از مسائل خانوادگی به همین قضایا مبتلا است؟ همه‌اش بر اساس تخیلات و توهمات، این آن را گفت، آن گفت بالای چشمت ابرو است این گفت فلان است نه اصلی دارد نه حسبی دارد نه .....! هیچی هیچی ندارد چرا؟ چون در ما تغییر پیدا نشده است. آن نمازی كه خواندیم فقط یك الحمدلله رب العالمین گفتیم، به آن معنای الحمدلله رب العالمین توجه نكردیم فقط به ما گفتند ح را همچنین از حلقت بگو كه حلقت درآید! همین! این نمازت درست می‌شود، دیگر این كه این الحمدلله رب العالمین چه معنایی دارد و تمام ستایشها باید منحصر به پروردگار قرار بگیرد و آن چه را كه بر ما به نیكی بگذرد باید منتسب به او كنیم. الان كه من دارم در این جا صحبت می‌كنم می‌گویید بَه بَه آقا چقدر خوب دارد حرف می‌زند! همین با این معنای الحمدلله رب العالمین منافات دارد. اگر من دارم خوب صحبت می‌كنم او دارد خوب صحبت می‌كند اگر من دارم خوب مطالب را به شما می‌گویم او دارد این مطالب را القا می‌كند اگر من آمدم و مطالبی را از بزرگان كه درجایی نیست آمدم برای دوستان و رفقا می‌گویم توفیق از او آمده است، بله؟ توفیق از جای دیگر آمده است. معنای الحمدلله رب العالمین را اگر من بدانم آن وقت دیگر به خود می‌گیرم؟ آن وقت دیگر برای دیگران فخر می‌فروشم؟ آن وقت دیگر خود را ممتاز از بقیه می‌دانم؟ آن وقت دیگر بین خود و بین بقیه حجاب می‌اندازم؟ فاصله ایجاد می‌كنم؟ تمام این حرفها بخاطر جهل است. به خاطرتوهمات است به خاطر خلاف واقعیت است. كتاب می‌نویسند، بَه بَه ببینید چقدر دارند از كتاب من تعریف می‌كنند! صحبت می‌كنم ببینید چه صحبتی می‌كنم شما بروید جای دیگر هم پیدا كنید! با كسی صحبت می‌كنم ببینید چقدر خوب صحبت می‌كنم مسائل نقل می‌كنم ببیند چقدر خوب دارد موشكافی و امثال ذلك ....! تمام اینها خیالات و توهماتی است كه به واسطةجهل ما است كه ما آمدیم آن چه را كه مربوط