حقیقت معنای عزت و مراتب آن

پس بنابراین دستوری كه بزرگان می‌دادند این بود، همیشه كاری كنید كه فقط خودتان از كارتان اطلاع داشته باشید، لازم نیست كه دیگران خبر داشته باشند افراد عادی خبر داشته باشند، مساله آن مقداری كه قابل برای طرح هست طرح می‌شود آن مقداری كه قابل برای نشر هست نشر می‌شود.

اگر به مسافرت می‌روید، اگر به زیارت عتبات می‌روید با هم دیگر یك لباس نپوشید، شنیدم بعضی‌ها می‌روند همه با لباس سفید با هم می‌روند، نخیر این كارها دیگر ممنوع، تمام، كسی كه در عتبات می‌رود اولا لازم نیست كاروان راه بیاندازد، تنها بروید بهتر زیارت می‌كنید، یا یكی دو نفر سه نفر اشكال ندارد، این كه هر روز جمع بشوید و اتوبوس و كاروان راه بیاندازید چه دلیلی دارد؟ آدم زیارت می‌رود كه به این و آن و مطالب بپردازد یا به امام حسین و به امیرالمؤمنین بپردازد؟ فكر و ذهنش راحت‌تر باشد یا این كه نه این به اتكای آن و آن به اتكای آن تمام این به اتكا به اتكا هی می‌بُرد می‌بُرد می‌بُرد هی این شاخه‌ها می‌بُرد ده نفر بشوند دوازده نفر، دونفر باختند، دوازده نفر بشوند چهارده نفر، چهارنفر باختند هی چی می‌شود؟ این به اتكای آن، آن به اتكای آن. دو سه تا سه چهار تا اشكال ندارد همین كه تنهایی هم نباشد، اما این كه راه انداختن ... این حرفها چی است؟ تمام این ها باید برود كنار آن‌ جا لباس سفید پوشیدن بسیار خوب است انسان لباس سفید هم بپوشد عادی هم پوشید اشكال ندارد دوستان ما در زمان مرحوم آقا این طور نبودند كه همه لباس سفید و دشداشه بپوشند، لباسشان همین لباس عادی بود معمم بودند همین طور بود كت‌وشلواری‌هم بود، همین طور بود اشكال ندارد، ولی اگر كسی می‌رود تك و تنها دیگر نه این كه ده نفر راه بیفتند، حتی اگر برخورد می‌شود در آن جا كه با هم باشند جدا بشوند انسان می‌خواهد طواف انجام بدهد تنها انجام بدهد یعنی چی سی یا چهل نفر با همدیگر طواف می‌كنند كه چی؟ به كی می‌خواهید نشان بدهید؟ به امیرالمؤمنین می‌خواهید نشان بدهید كه ما چهل نفریم؟ یا به مردم؟ كجای قضیه خراب است و اشكال دارد؟ به امام حسین می‌خواهی نشان بدهی؟ خودت تنها برو دور بزن (استغفراللَه طواف كن، دور بزن نگوئید) خودت تنها برو طواف كن خودت، بعضی از افرادی كه بیشتر با ما انتساب دارند من در صحن كنار صحن نشسته بودم دیدم یكی از همین دوستان ما آمد و رد و شد و رفت بعد دیدم دوباره آمد دیدم دارد طواف می‌كند، خیلی به حالش غبطه خوردم خوشا به حالش ما نشسته بودیم بعد خودش سر را انداخته بود پایین می‌رفت طواف می‌كرد و فقط تنها كسی كه می‌دیدش خدا بود و امام حسین دیگر نیاز ندارد ... حالا ما راه بیاندازیم یا علی همه سفیدف نمی‌دانم آن دسته برود و بیاید آن جلو، خب یك عَلَم و كُتَل هم دست بگیرید و این شعارها خیلی قشنگ‌تر باشد امام حسین و ملائكه بهتر این ها را تصور بكنند.