أهمیت آرامش و طمأنینه در سیروسلوك
17را ما هم دیدیم. خورشید را توانست برگرداند و نگه دارد در وقتی كه حضرت سلیمان داشت از لشگر سان میدید و یك مرتبه ملاحظه كرد دید نمازش دارد قضا میشود نماز عصر دارد قضا میشود. به حضرت آصف گفت كه خورشید را برگرداند و حضرت آصف خورشید را بر گرداند نگه داشت تا این كه حضرت سلیمان رفت با كمال همچنین سر فرصت و نه عجله و كه یك مشت به این طرف بزند و در عرض دو دقیقه نماز ظهر و عصر را نماز شب آن هم قضا شده انجام بدهد نه خیلی سر فرصت و خوب رفت و نماز و تجدید وضو كرد و آمد و نیم ساعتی هم طول كشید و چایی هم خورد و این را هم ما اضافه میكنیم این خورشید رانگه داشتن میدانید یعنی چه؟ حضرت آصف اگر خورشید را نگه دارد و ماه را نگه ندارد این میدانید كه میخورند به هم منظومه شمسی همه از آن حركاتش میایستد، نگه داشتن خورشید به معنای نگه داشتن كلّ عالم جرم و اجرام است یعنی كهكشانها را نگه داشت. تمام منظومه شمسی و تمام سیارات و ثوابت را نگه داشت. نمیدانم در هركهكشانی كه میگویند كه كهكشانی فاصله بین هر دو تا ستاره آن، صد كهكشان راه شیری است آنها را نگه داشت و چیزهایی كه اصلًا به ذهن نمیرسد و انسان واقعاً به قول امروزی كه هنگ میكند تا بخواهد تصّور كند كه به چه نحوه است فقط نگه داشتن خورشید نبوده است قضیه این مسئله بوده است. درست؟! این تازه حضرت سلیمان كه توانست این كار را انجام بدهد یك هفتاد و سوّم ظهور اسم علیم و اسم قدیر پروردگار را داشته است یك هفتاد و سوم.
امام صادق میفرماید ما هفتاد و سه تای آن را داریم. قضیه چه میشود؟ اصلًا چه میشود؟ یك مثال دیگر بزنم حضرت میفرماید آن چه را كه الآن شما دارید ملاحظه میكنید حالا آن وقت میفهمید وقتی كه امیرالمؤمین فرمود در هر روزی پیغمبر هزار باب بر من میگشود كه از هر بابی هزار باب آن وقت منظور حضرت چه بوده است. امام صادق میفرماید این آسمانهایی كه شما مشاهده میكنید كه تا به حال نتوانستند به ته آن برسند درست؟! تازه الآن یكی یكی همان از تابش انعكاس به اصطلاح نورهای سماوی متوجّه وجود اجرام مافوق سماوی اینها میشوند كه اصلًا به طور كلّی از دسترس بشر خارج است. ستارههایی كه تا حالا میگفتند دومیلیون سال نوری، حالا میگویند دوازده میلیون سال نوری است حالا به بعضی از این ستارهها دسترسی پیدا كردند كه دو میلیارد سال نوری طول كشیده كه تا به آن صفحهتلسكوپ بخورد. دو میلیارد سال نوری نه یك سال نوری، نه هشت دقیقه، فاصله بین زمین تا خورشید هشت دقیقه و سیزده ثانیه است یعنی الآن این خورشید كه شما دارید میبینید این الآن این جا نیست این خورشید هشت دقیقه و سیزده ثانیه از جایش حركت كرده است. قبلًا این جا بوده است چون به چشم وقتی كه میخورد به موازات نوری كه به چشم انعكاس پیدا میكند شما به همان

