أهمیت آرامش و طمأنینه در سیروسلوك

 بدانیم كه بعد از رسول خدا ا ین وحی هنوز برقرار است می‌شود افرادی هستند قابلیت دارند حتّی از ائمّه هم بالاتر بزنند به مقام رسالت و خلاصه وحی بشود به ایشان خب مطلب با آنها نیست ولی اگر قرار بر این است كه ما مكلّف هستیم بر این كه به منابع مراجعه كنیم و این مطالب از روی هوا و بخار معده نباشد باید برای مطالبی كه الآن این شخص دارد صحبت می‌كند میلیونها نفر دارند می‌بینند، می‌شنوند عقاید اینها سست می‌شود نسبت به سیره‌ای كه باید خلافش ترویج شود این سیره به نحو دیگری مطرح می‌شود. این مسئولیت با چه كسی است؟ چه كسی باید پاسخ بدهد كجا یك همچنین مسئله‌ای است و بنده خیلی خوشوقتم از این كه اتفاقاً بعضی از این آقایان حتّی وقتی كه فرزندشان از دنیا رفته بود صریحاً آنها گفتند كه اربعین نبوده و ما برای فرزندمان اربعین نمی‌گیریم خیلی خب بسیار كار خوبی كردند خدا اجرشان بدهد، درست؟! ولی ما می‌بینیم همین قضیه، همین وقتی به دست افرادی می‌رسد كه اینها رنگ پیدا نكردند، فطرت ایشان دست نخورده است به دنبال همان مبانی فطری می‌خواهند حركت كنند به واسطه‌تعلقات و به واسطه گرم كردن محیط آنها مطالب را عوض و بدل نمی‌كنند. بخواهد محیط آدم گرم شود و افراد اجتماع بیشتر كنند حرفهایی بزنیم كه بهتر افراد بتوانند بپسندند و یك وقت خدای نكرده از آقا ناراحت نشوند و تا این كه ملالی پیدا شود و از آقا فاصله بگیرند بگوییم نگوییم نه. این را افرادی كه رنگ پیدا نكردند تلوّن پیدا نكردند فطرتشان هست وقتی كه این مطالب را می‌خوانند ترتیب اثر می‌دهند. ترتیب اثر می‌دهند و پیگیری می‌كنند هر شخصی به اندازه‌خودش. هر كسی به اندازه‌خودش آن كسی كه این مطلب را بخواند و برای خود او یك همچنین موقعیتی پیدا شود چون بالاخره كسی كه یك مطلبی را می‌خواند باید پایبند باشد وقتی كه من به این مطلب رسیدم تا وقتی كه زمینه پیدا نشده هیچی خیلی رجز هم می‌خوانیم، بله باید به حرفهای آقا گوش داد هر چه آقا می‌گویند درست است، از این حرفها مسائل و دیگران ولی همین كه یك همچنین قضیه پیدا می‌شود خواهر آدم فوت می‌كند، پدر آدم فوت می‌كند، برادرزاده آدم فوت می‌كند یكدفعه می‌بینیم هان شروع شد آقا اربعین واللَه چكار كنیم؟ این چه می‌گویند؟ مادر بدش می‌آید، خواهر بدش می‌آید، قوم و خویش چه می‌گوید؟ حالا یك جوری، حالا آقا نمی‌شود پنج دقیقه برویم و زود بیاییم بیرون مثلًا ببینید این جا را دیگر بنده بلد نیستم من فقط همین مقدار می‌توانم بگویم ما در سنّت اربعین نداریم. فقط این مقدار از من برمی‌آید امّا دیگر راهكار بلد نیستم بگویم كه پنج دقیقه برو بیا خودت را به مریضی بزن نه خودت را به مریضی هم نزن می‌خواهی برو مسافرت برو بگو من مسافرت بودم نمی‌توانی اظهار كنی درست؟! بنده موظف هستم آن چه را كه هست آن چه را كه بوده است ابلاغ كنم میزان تعهّد و اهتمام دوستان و افراد و به طور كلّی جامعه نسبت به قضیه و مقدار موانعی كه آنها دارند آن دیگر در اختیار بنده نیست كه بیایم حالا