ضرورت پیشگری از وقوع در ورطۀ مهالک
21تهدید و بعد انجام مطلب. قضیه چیست؟ مسئله این است. این جا بود كه دیگر مسئله برای خود آن شخص روشن شد وقتی برای خود او روشن شد كه این راه باطل است، خود شیطان آمد و گفت دیگر با شما هم من ارتباطم را قطع كردم. یعنی چه؟ یعنی مرحوم آقا. ارتباطم را با شما قطع كردم ببینید تا كجا مسئله جلو میآید؟ یعنی شما نمیتوانید و ما نمیتوانیم در هیچ برههای از برههها خودمان را منزّه و مبرّی و مبتعد از مسائل و حیلههای شیطان قرار بدهیم. روی این جهت بزرگان همیشه پیشبینی میكردند و این مسئله را هم خدمت شما عرض كنم این مسئله هم اختصاص به ما ندارد، حتّی برای پیامبران، حتّی برای ائمّه، حتّی برای رسول خدا هم مسئله است.
ارزش دین اسلام و مكتب اسلام بر توحید است و در توحید امتیاز نیست، همه بندگان نسبت به موازین و نسبت به مبانی و قواعدی كه خداوند آن را برای ما آورده است همه یكسان هستند، حتّی پیغمبر. حتّی پیغمبر بر این مسئله، تازه ایشان باید بیشتر رعایت كند و بیشتر باید متوجّه این مسئله و این قضیه باشد. در آیه قرآن مگر نداریم1 آه آه یعنی بالاترین ضربه و شدّتی را كه خداوند میتواند به یك نفر اعمال كند نسبت به پیغمبر آورده است، خیال میكنید این پیغمبر از خودش حرف میزند ای مردم؟ اگر یك كلمه بخواهد از خودش حرف بزند، یك كلمه بخواهد بیخود دلسوزی كند، یك كلمه بخواهد بر مصالح خودش بگوید، ما چنان او را با ید قدرت میگیریم و رگ حیاتی و نخاع او را بیرون میكشیم! چه كسی پیغمبر. رسول خدا، خاتم انبیاء و فخر عالم وجود، این میشود مسئله، مسئله توحید. هیچ تفاوتی نمیكند در یك جا رسول خدا آمد و به توقّع و تصوّر این كه وحی مرتّب و مستمّر برای او میآید، وقتی كه آن شخص از راجع به یك قضیه از حضرت سوال میكند، خب حضرت نمیداند، وحی نیامده حضرت میفرماید فردا بیا و من جوابت را میدهم. یك انشاءاللَه پیغمبر نگفت، چهل روز وحی از پیغمبر قطع شد. چرا انشاءاللَه نگفتی؟ چرا انشاءاللَه نگفتی؟ باید میگفتی. فردا بیا انشاءاللَه، اگر خدا بخواهد، اگر خدا بخواهد یعنی چه؟ یعنی پای من در كار نیست. مسئله دست من نیست. به همین مقدار، به همین مقدار البتّه همه اینها در مقام تربیت است یعنی خود رسول خدا در آن جا در مقام تربیت باید تربیت شود. منتهی تربیت او كجا، تربیت ما كجا؟ تربیت ما این است كه دروغ نگوییم و تهمت به مردم نزنیم و تقلّب نكنیم، این تربیت ما است. تربیت رسول
- سوره الحاقه (٦٩) آيات (٤٤ و ٤٥ و ٤٦)

