عقل و عشق، دو بال سالك براي رسيدن به كمال

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّيبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لا يَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ‌ المائدة، ١٠٥

ای كسانی كه ایمان آورده‌اید و به ما باور دارید، به مطالب ما باور دارید، حال كه چنین است مواظب رفتار و كردار خودتان باشید.

خیلی آیه عجیبی است كه چطور خداوند در این آیه راه و رسم فلاح و رستگاری را مترتب بر باور و اعتماد به پروردگار قرار می‌دهد، ای كسانی كه به ما اعتماد كردید یا ایها الذین آمنوا یعنی اعتماد كردید، ما را باور كردید، به مطالب ما یقین دارید، به مطالب ما اطمینان دارید، این معنا معنای ایمان است. اگر كسی یك شخصی را باور نداشت می‌گویند ایمان ندارد فلانی به فلان شخص ایمان ندارد، یعنی باور ندارد حرفهایش را قبول ندارد سرسری است همینطور یك مطلبی را مطرح می‌كند حرفهایش بر پایه و وزان واقعی و حقیقی استوار نیست، می‌گویند فلانی به فلان كس ایمان دارد تو به من ایمان داری؟ این می‌گوید به من ایمان داری؟ یعنی من را قبول داری؟ به من اعتماد داری؟ مطالب من را محكم می‌پنداری یا اینكه نه شَرُّ و ورُّ یك لق لقه زبان و هر روز تغییر صحبت. هستند بعضی‌ها، امروز یك چیزی می‌گویند فردا حرفشان را عوض می‌كنند می‌گویند خب دیروز آنجوری اقتضا می‌كرد امروز اینجوری، فردا اینجوری پس فردا اینجوری تا روز قیامت هم خدا بهشان عمر طولانی بدهد هر روز یك چیزی براساس تخیلات و توهمات، از رو هم نمی‌روند كه بگویند اشتباه كردیم می‌گویند اقتضای امروز این است، شرائط دیروز این بود! ماشاللَه یعنی وحی دیگر! در هر روزی بهشان وحی دارد می‌شود.

خب این را نمی‌گویند ایمان، ایمان به حالتی می‌گویند كه آن حالت حالت اعتماد است حالت یقین و حالت باور، یا ایها الذین آمنوا علیكم انفسكم، فقط خودتان را بپایید، چقدر من در این مدت روی این جمله اصرار می‌كردم، یادتان می‌آید سالهای گذشته؟ به اینور و آنور نگاه نكنید، به حرف این و آن گوش ندهید، به اینی كه این این را گفت، آن آن را گفت، این در خواب دید بهش این را گفتند توجه نكنیدها! حالا فهمیدید این حرفها درست بوده؟ به اینی كه در مكاشفه بهش این را گفتند! هان؟ چقدر گفتم گوش ندهید؟ البته خب دوستان و رفقا اینها كه اهل [رعایت‌] هستند، خطاب بنده با عموم است نه با افراد حاضر، اینها خب به وظائف خود همیشه عمل می‌كنند، مبنای بزرگان چی بوده تابحال علیكم‌ انفسكم، ببینید چی یاد گرفتید؟ چی به شما تعلیم داده شد؟ چی به شما آموخته شد؟ چی به شما آموخته شد؟ آیا مبنای بزرگان بر این بوده است كه به صرف نقل یك خواب، انسان اعمال و تصرفات خود را بهش مترتب كند؟ این كه خلاف بوده، ما آنچه را كه در زمان بزرگان شنیدیم، از مرحوم والد و از اساتیدشان، استادشان مرحوم حداد رضوان اللَه علیه و همینطور سایر آنچه كه در كلمات بزرگان این مسائل یاد می‌شود عدم توجه به خواب و مطالبی كه در خواب است و مكاشفات حالا برسد به آن مكاشفات دروغ، یعنی نه مكاشفات حالا بعضی مكاشفات است كه آن مكاشفات باطل است، یعنی مكاشفه‌ای هست و شخص می‌بیند، برایش تصوری پیدا می‌شود، توهمی پیدا می‌شود، خیال می‌كند برای یكی یك همچنین مطلبی واقع شده، هستند، مثلا مثل بچه‌های كوچك كه می‌گویند كه بابا من دیدم یك دانه كبوتر داشت می‌رفت دو تا كله داشت! یا فلانی داشت بالای درخت ...! توهماتش است. خب یك همچنین چیزهایی هم ممكن است برای افرادی كه در سنین بالا و اینها هستند اتفاق بیفتد. توهمات و تخیلات مخصوصا در یك شرایط خاص كه اینها خب توهمات باطل است، شرائط باطل است، و مدركات مدركات باطل است، مدركاتشان مدركات باطل است، توهمات توهمات خیالات است، آن خیالات صورت عینی پیدا می‌كند یعنی واقعا آن واقعیت را می‌بینند و تصور نمی‌كنند كه این یك توهمی است كه الان صورت پیدا كرده، درست مثل یك شخصی كه یك صورتی در ذهن خودش نقش می‌بندد اصلا وجود خارجی هم ندارد یك كوهی در ذهن خودش نقش می‌بندد، یك جوب آبی هم كه در كنارش می‌رود و چند تا درخت و چند تا حیوان در یك همچنین چیزی كه اگر روی كره زمین را بگردیم یك همچنین چیزی پیدا نمی‌كنیم، ولی این همین را می‌آورد تبدیل به یك تابلو می‌كند، تبدیل به یك دورنما می‌كند و دورنمایی بسیار زیبا به نحوی كه انسان تصور می‌كند اصلا عكسبرداری شده، اینقدر دقیق! ذهن انسان هم همینطور است.