پیمودن راه كمال با عقلانیت و سرسپردگی به أولیاء الهی و مبانی آنها

 قبلا هم گفتم در آن جلسه‌ای كه در قزوین صحبت كردم برای دوستان، خب لابد شنیدند، راجع به مطالبی كه اتفاق افتاده بود و جوابی كه دادم گفتم كه بله، نسبت به بعضی از افراد اشتباه كردم، گرچه اشتباه نكرده بودم در یك بخش از قضیه ولی می‌گویم اصلا بنده اشتباه كردم، خب اشتباه كردم كه كردم! بعد متوجه شدم كه اشتباه بوده حرفم را پس گرفتم، نگیرم؟! اگر یك شخصی اشتباه می‌كند بعد می‌فهمد اشتباه است باید همینطور روی اشتباهش بماند؟ این دستور ماست؟ این دستور دین است؟ وقتی به افراد گفته كه فلان كس این است بعد فهمیده نه اینطور نیست، باید بگوید چون یك دفعه گفتم، خودم را از دسته نیندازم، خودم را از موقعیت نیندازم، عیب است، خلاف است، بگویند اشتباه كرده، همینطور افراد