پیمودن راه كمال با عقلانیت و سرسپردگی به أولیاء الهی و مبانی آنها

 به كار بیندازد این و این و این، را به كار بیندازد نه این را، به خاطر چیست؟ به خاطر اینكه امروز و فردا و دیروزمان به این مطالب نگذرد، بگوییم آخ آخ آخ این آخ را اول بگو كه بعد در چاه نیفتی! این آخ را اول بگو كه بعد به انحراف و اینها مبتلا نشوی.

 خب خیال می‌كنم كه با توجه به این موقعیت و وضعیت و نزول رحمت الهی در یك همچنین وضعی و اینها دیگر خیلی خلاف بلاغت باشد كه ما زیاد دیگر زحمت برای دوستان و رفقا داشته باشیم از اینكه خدمتشان رسیدیم و زیارت كردیم خیلی خوشبخت شدیم، خودمان شارژ شدیم، خودمان، چون راستش من خسته بودم، حتی امروز كه می‌خواستم از قم بیایم گفتم اگر نبود این وعده‌ای كه دادیم و دوستان آمدند یك جوری مطلب را چیز كنیم ولی الحمدلله دیگر با نفسها و همت‌های شما خود ما هم ..، دیگر موتور روشن شد همینطور صحبت ما هم كه خب پیش آمد.

 انشاللَه امیدواریم كه خداوند به این مطالب كه می‌گوییم، همه‌ی ما را موفق كند و بدانیم آن بزرگان كه رفتند و .... دیروز ظهر منزل یكی از دوستان بودم، یكی از طلاب در قم ظهر رفته بودم، نوجوانی بودند تازه ازدواج كرده بودند، رفته بودم پیشش، یك سوال از من كرد بعد از ناهار، گفت كه آقا یك سوال می‌كنم، مرحوم آقا این چرا، من خودم بعدش را گفتم، می‌خواهی بگویی چرا مرحوم آقا شد؟ گفت آره می‌خواهم این را بگویم، گفتم دو چیز، اول اینكه فهمش را به كار انداخت یك، دوم نسبت به آنچه كه فهمید تسلیم شد! این دو كلمه را در گوشت داشته باش، اول فهم را به كار انداخت، به جای فهم گوشش را به كار نینداخت، ما گوشمان را به كار می‌اندازیم، فلانی این را گفت، فلانی این را گفت، فلانی ....، خب بگوید، بگوید بابا این را ببند این كه این تو است، ببین این تو است این را من آنجا شنیدم، این را آنجا دیدم، این، این و گفت، این اینو گفت ها را كنار بگذار، اینی كه ما می‌بینیم و یقین داریم منطبق با مرام بزرگان هست آن را ما ترتیب اثر قرار بدهیم و بهش معتقد و ملتزم بشویم، دوم نسبت به آنچه را كه فهمیدیم نسبت به آن دیگر كوتاه نیاییم، بایستیم پای قضیه، پای مطلب بایستیم، كه بدانیم اگر ما شل بگیریم دیگر در آن دنیا كسی نمی‌تواند از ما حمایت كند، خودمان هستیم و خودمان، پرونده‌ی خودمان است، هیچ كس، زن با شوهر جدا می‌شود، پسر با پدر جدا می‌شود، شریك با شریك، هر كسی‌ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ‌ عبس، ٣٧ هر كسی دنبال كار خودش است، دارد جلو می‌رود.