کیفیت تاثیر گذاری جنود رحمان و جنود شیطان بر ذهن و قلب انسان

 این می‌داند حكم شرعی ظاهری چیست، این می‌داند در جاهای دیگر چه می‌گویند، این می‌داند برای اینكه منزل و این‌ها استثناست، می‌گوید: فلانی! یك چیزی به تو بگویم، می‌خواهی به ظاهر دین به تو حكم كنم یا می‌خواهی به واقع؟ ظاهر دین این است كه منزل و مركب جزو مستثنیات است و این در تحت ملكیت مدیون باید بماند و می‌تواند كه برای خودش نگه دارد؛ ولی اگر درویشی! اگر درویشی برو خانه‌ات را بفروش بده به همه آن دائن‌ها و آنهایی كه به آنها بدهكار هستی. البتّه ظاهرا درویش نبود تا آنجا كه بنده اطّلاع دارم، این هم به همان ظاهر قرار شد اكتفا كند! توجه كردید؟ اگر درویشی برو بفروش، این را كی می‌گوید؟ این را یك آدم پای منقلی و فلان و از این تو خانقاه نمی‌گوید، یك عالم دینی می‌گوید كه خودش اعلم علمای نجف بود این حرف را دارد می‌زند. تمام احكام دین همه در مشتش بود، و تا آخر عمرش برخلاف چیز صحبت نكرد و همه افراد به علمیت او و به میزان او اعتراف داشتند حتی مخالفین و دشمنانش، این حرف را این دارد می‌زند، پس می‌گوید: من را تو به عنوان یك مجتهد عادی به حساب نیاور، من را به عنوان یك عارفی كه برای تو بالاترین را می‌خواهد به حساب بیاور، این‌طور با من صحبت كن و خودت را به این نحو در اختیارش قرار بده.

 و اگرنه! اگر می‌خواست جایی برود همه دفاتر هستند اوه سیصد تا ریخته در قم، كربلا، مشهد، شیراز، همه جا چیز است، حضرت فلان و فلان، خُب آنها چه می‌گویند؟ نه آقا این منزل استثناست و ماشین هم استثناست. امّا تو آنجا نرفتی اینجا آمدی، حالا كه اینجا آمدی نكته اینجاست، من هم باید به تو همانی را بگویم كه تو به خاطر آن آمدی! می‌خواهی عمل بكن حالا می‌خواهی نكن، ظاهر دین را به تو گفتم باطنش و حقیقتش هم به تو گفتم، انتخاب با خودت است، انتخاب با خودت است.