أهمیت ادراك صحیح نسبت به حقیقت سیروسلوك

بعد كه ایشان می‌روند در آنجا خب هر ماه ایشان مبلغی می‌فرستاده، می‌گفتند تا اینكه ما بعد از یك مدتی دیدیم مستمری قطع شد، و چند ماهی گذشت، شش، هفت ماهی گذشت و دیگر پولی نیامد و ایشان هم [شهریه‌] نمی‌گرفتند، و از حوزه و جای دیگری درآمدی نداشتند، حتی یك قران. چه در آن زمانی كه در قم بودند و یا آن زمانی كه در نجف بودند (و به ما هم همین توصیه را كرده بودند در همان زمانی كه ما برای درس طلبگی به قم رفتیم) لذا خیلی مسئله مشكل شد، خیلی وضعیت ایشان سخت شد و والده ما از آن دوران مطالبی نقل می‌كند كه اصلا شاید شنیدنش مشكل باشد. ولی خب صبر كردند تا چند ماه گذشت، ماهها می‌گذشت.

تا اینكه یكی از اقوام آمد در آنجا و مطلب را گفت، گفت بله بعضی از افراد فامیل رفته بودند پیش همان شخصی كه هر ماه مقرری می‌فرستاد و گفته بودند كه تو داری برای كی می‌فرستی؟ این حرفها (درس خواندن) چیست؟ ما فامیلش هستیم، ما خبر داریم، ما می‌دانیم، نجف چی، كشك چی، درس چی، این آسیدمحمدحسین رفته لبنان، نجف نرفته، و با ... دیگر حالا دیگر بماند! خلاصه به نحو دیگری روزگار و زندگی را دارد می‌گذراند! طرف هم گفته بود عجب، ما تا حالا خیال می‌كردیم ایشان رفته آنجا درس بخواند و خبر نداشتیم كه این مصارفی كه نجف می‌فرستیم صرف در مسائل بهتری!! خواهد شد، ای دل غافل! خلاصه از اینگونه مطالب و دیگر مقرری قطع شد.

شما ببینید كار به كجا می‌رسد، باور می‌كنید؟ قوم و خویش آدم! حالا نه غریبه، نه فرض بكنید كه یك فردی كه با انسان حساب و كتابی دارد، خب ایشان مگر چه كار كرده بود؟ واقعا چه كار كرده بود؟ این آقای آسیدمحمدحسین پدر ما چه كار كرده بود؟ جز اینكه هی می‌گفتند این این این، و این انسان به كجا می‌رسد؟ یعنی واقعا انسان به كجا می‌رسد كه بیاید و تهمت به این عظیمی بزند؟ یعنی واقعا می‌شود؟ آخر تو كه داری این تهمت را می‌زنی نماز دیگر برای چه می‌خوانی؟ خب بابا راحت باش خوش باش، روزه‌ات را بگذار كنار و نمازت را بگذار كنار و قرآن را هم ... راحت باش دیگر، تو كه‌ داری این حرف را می‌زنی. و من این قضیه را برای امروز دارم می‌گویم، توجه می‌كنید؟ برای امروز، كه یك وقتی به سرماننیاید، این قضیه به سر خود ما نیاید، برای خود ما این مطالب پیش نیاید، شیطان همیشه در كمین است، یك روایتی دیروز دیدم این را نوشتم با اینكه خب حفظ بودم و نوشتم كه امروز برای رفقا درست بخوانم، روایت از امام صادق علیه السلام است.