مرتب سازی:
اوامر تکوینی
20گفت ای گروه هرکه ندارد هوای ما *** سر گیرد و برون رود از کربلای ما ناداده تَن به محنت و ناکرده ترک سر *** نتوان نهاد پای به خلوتسرای ما تا دست ورو نشُست به خونش نیافت کس *** اذن طواف در حرم کبریای ما1 اینجا هرکسی نمیتواند بماند؛ اینجا هرکسی نمیتواند دوام بیاورد. اینجا باید از سر و شئونات و حیثیات گذشت. اینجا فقط مقام کبریاییِ حق است. اینجا فقط حرم عزت حق است. در حرم حق، غیرحق نمیگنجد. در مقام عزت حق، شئونات و حیثیات راه ندارد.
روضۀ حضرت سیدالشهداء علیه السّلام
روز او ل محرم است و ماه عزای اهلبیت شیعیان است. در روایات عدیده داریم: هنگامی که هلال محرم نمایان میشد، اهلبیت در هرجا که بودند، دستور میدادند خیمه بزنند، منزل را سیاهپوش کنند. ذاکرین اشعار میخواندند، ذکر مصیبت میکردند.2
کلام امام رضا علیه السلام به ریّان بن شبیب دربارۀ مصائب کربلا
در روایتی دیدم: در روز اول محرم رَیّان بن شبیب خدمت علی بن موسی الرضا [علیهما السّلام] رسید. حضرت فرمودند:
ریّان، میدانی امروز چه روزی است؟ امروز روزی است که عزای ما اهلبیت شروع میشود.
إنَّها یَومٌ قُتِلَ الحُسَینُ کَما ذُبِحَ الکَبشُ؛ «در این ایّام حسین را کشتند و او را مانند اَغنام سر بریدند.»
وَ قُتِلَ مَعَهُ ثَمانیةَ عَشَرَ رَجُلًا لا شَبیهَ لهم فی الأرضِ؛3 «هجده نفر از اهلبیت او را که در روی زمین نظیر نداشتند، با آن حضرت شهید نمودند.»
اشعار دعبل خزاعی در رثای سیدالشهداء علیه السلام
دِعبل خُزاعی خدمت آن حضرت میرسد و اشعاری در سوگ حسین بن علی، حضرت سیّدالشّهدا علیه السّلام میخواند:
أفاطِمُ لو خِلتِ الحسینَ مُجَدَّلا *** وَ قد ماتَ عَطشانًا بِأرضِ فُراتٍ إذًا لَلَطَمتِ الخَدَّ فاطِمُ عندهُ *** و أجرَیتِ دمعَ العَینِ علَی الوَجَناتِ أفاطمُ قومی یابْنةَ الخَیرِ فانْدُبی *** نجومَ سَماواتٍ بِأرضِ فَلاةِ4 عرض میکند: «ای فاطمه، سر از قبر بردار و ببین چطور فرزندان و ستارگان تو را به روی زمین ریختند و در کنار شط فرات با لب تشنه شهید نمودند!»
- دیوان نیّر تبریزی، ص 170.
- رجوع شود به کامل الزّیارات، ص 104 ـ 106 و 175؛ الأمالی، شیخ صدوق، ص 128 ـ 130؛ بحار الأنوار، ج 45، ص 257.
- الأمالی، شیخ صدوق، ص 130، با قدری اختلاف.
- کشف الغمّة، ج 2، ص 322.