اوامر تشریعی و تکوینی الهی

«فَقَطَّعوهُ بِسُیوفِهِم إربًا إربًا؛ [او را] با شمشیر تکّه‌تکّه کردند!»

حضرت آمد بالای سر جوان خود، این حال را مشاهده نمود. صورت به صورت علی گذاشت، سر به آسمان برداشت:

«قَتَلَ اللهُ قَومًا قَتَلوکَ، عَلَی الدُّنیا بَعدَکَ العَفاء؛ بعد از تو ای علی، خاک بر سر دنیا و اهل دنیا باد!»

صدا می‌زند: «ای عمر بن سعد! قَطَعَ اللهُ رَحِمَکَ کَما قَطَعتَ رَحِمی؛ ای پسر سعد، خدا رَحِمَت را قطع کند، همان‌طور که رَحِمِ مرا قطع کردی.»

می‌خواهد علی را به خیام حرم بیاورد؛ چطور بیاورد؟! بدنی که پاره‌پاره شده، قابل حرکت نیست، نمی‌تواند تنها بیاورد. صدا می‌زند:

«یا فُتیانَ بَنی هاشِم! هَلُمّوا و احْمِلوا أخاکم؛¹ ای جوانان بنی‌هاشم بیایید و علی را بردارید.»²

﴿وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا﴾³ آلَ محمّد ﴿أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ﴾ ⁴و⁵.

بِاسمِکَ اللَهمُّ و نَدعوکَ و نُقسِمُکَ و نَرجوکَ بِحَقِّ محمّدٍ و أهلِ بَیتِهِ الأطهارِ یا الله!

پروردگار!ا ما را ببخش و بیامرز تا ما را نیامرزیده‌ای از این دنیا مبر. قلم عفو بر جمیع جرایم اعمال ما بکش. پروردگارا! در دنیا از زیارت اهل‌بیت و در آخرت از شفاعتشان بی‌نصیب مفرما.

آنی از آنات ما را به خود وامگذار. اسلام و مسلمین نصرت عنایت کن. کفار و مخالفین سرکوب بفرما. پروردگارا! مرضای مسلمین شفا عنایت کن. موتای آنها ببخش و بیامرز. در فرج امام زمان علیه‌السلام تعجیل بفرما. ما را از منتظرین واقعی و حقیقی آن حضرت قرار بده.

بِالنَّبیِّ و آلِه و عَجِّلِ اللَهمّ فی فرجِ مولانا صاحبِ الزمان.

اللَهمّ صلِّ عَلیٰ محمّد و آل محمّد