مرتب سازی:
نتیجه
کرامات صادره از وجود مبارک رسول خدا در کودکی
11بهطوریکه همه مستأصل میشوند. حضرت ابوطالب پیغمبر اکرم را بر بالای کوه ابوقبیس میآورد و از خداوند طلب باران میکند. ناگهان باران شروع به باریدن میکند. حضرت ابوطالب در همانجا هشتاد بیت در مدح و منقبت پیغمبر اکرم سرود که ازجملۀ آنها همین شعر معروف است:
و أبیضُ یُستَسقَـی الغَمامُ بِوَجهِهِ *** ثِمالُ الیَتـامیٰ عِصمـةٌ لِلأرامِلِ1 وفات حضرت عبدالمطّلب و سرپرستی حضرت ابوطالب
پیغمبر اکرم در سن هشتسالگی یا نهسالگی بودند که حضرت عبدالمطّلب از دنیا میروند. حضرت عبدالمطّلب سفارش و تأکید بسیاری به فرزند خود، حضرت ابوطالب راجع به حضانت پیغمبر و تربیت آن حضرت دارد؛2 چون حضرت ابوطالب با عبداللَه، پدر پیغمبر، از یک مادر بودند و از بقیۀ برادران جدا بودند.3
بنابر آنچه که نقل شده است: یا خود حضرت ابوطالب تربیت پیغمبر را به عهده میگیرد و یا به اتّفاق زبیر، که برادر ناتنی اوست، مدّتی توأماً تربیت آن حضرت را عهدهدار میشوند.4
- إیمان أبیطالب، ص 311. امام شناسی، ج 13، ص 102:
«او سپید رویی است که از برکت سیمای او از ابرها طلب باران میشود، و اوست پناه و ملجأ یتیمان و پاسدار و محافظ ضعیفان و مستمندان و بیوگان.» - مناقب آل أبیطالب علیهم السّلام، ج 1، ص 35:
«کانَ النّبیُّ صلّی الله علیه و آله و سلّم فی حَجرِ عَبدِالمُطّلِبِ، فَلَمّا أتیٰ عَلَیهِ اثنانِ و مِائةُ سَنةٍ و رَسولُاللهِ ابنُ ثَمانِ سِنینَ، جَمَعَ بَنیهِ و قالَ: ”مُحَمّدٌ یَتیمٌ، فآووهُ و عائِلٌ فأغنوهُ! احفَظوا وَصیّتی فیهِ!“
فَقالَ أبولَهَبٍ: ”أنا لَهُ!“ فَقالَ: ”کُفَّ شَرَّکَ عَنهُ!“ فَقالَ العَبّاسُ: ”أنا لَهُ!“ فَقالَ: ”أنتَ غَضبانُ، لَعَلّکَ تُؤذیهِ!“ فَقالَ أبوطالِبٍ: ”أنا لَهُ!“ فَقالَ: ”أنتَ لَهُ! یا مُحَمّدُ، أطِع لَهُ!“
فَقالَ رَسولُاللهِ: ”یا أبَه، لا تَحزَن، فإنّ لی رَبًّا لا یُضیّعُنی!“ فأمسَکَهُ أبوطالِبٍ فی حَجرِهِ و قامَ بِأمرِهِ یَحمیهِ بِنَفسِهِ و مالِهِ و جاهِهِ فی صِغَرِهِ مِنَ الیَهودِ المُرصِدةِ لَهُ بِالعَداوةِ و مِن غَیرِهِم مِن بَنی أعمامِهِ و مِنَ العَرَبِ قاطِبةً الّذینَ یَحسِدونَهُ عَلیٰ ما آتاهُ اللهُ مِنَ النُّبوّةِ.» - إعلام الوری، ج 1، ص 282.
- انساب الأشراف، ج 1، ص 85؛ اُسد الغابة، ج 1، ص 15؛ السیرة النبویّة، ابنهشام، ج 1، ص 179؛ تاریخ الطبری، ج 2، ص 32؛ تاریخ الیعقوبی، ج 2، ص 8؛ مروج الذّهب، ج 1، ص 313؛ الطبقات الکبریٰ، ج 1، ص 118 و 119.
- إیمان أبیطالب، ص 311. امام شناسی، ج 13، ص 102: