اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

تحلیل هدایت های الهی و ذکر برخی از فضائل حضرت خدیجه

14401
نسخه عربی

تحلیل هدایت های الهی و ذکر برخی از فضائل حضرت خدیجه

3
  • تداوم سنن حضرت ابراهیم علیه السّلام بین بعضی از اعراب مکّه

  • و همان‌طوری‌که عرض شد، قضیّۀ پیغمبر اکرم از سنین طفولیّت یک مسئلۀ غیر عادّی و خارق عادت بود.

  • گرچه در تواریخ آمده است که: در آن زمانی که تمام افراد در بت‌پرستی و شرک و جهالت بسر می‌بردند، بعضی از همان افراد در همان أزمنه پیدا می‌شدند که رسوم و عادت جاهلی قوم خود را ترک نموده و از این‌گونه امور پرهیز می‌کردند. مثلاً در بین اعراب جاهلی، شُرب خمر یک امر رایج و دارجی بود، ولی بعضی در همان زمان، این مسئله را به‌خاطر قبح آن ترک می‌کردند.1 و یا بت‌پرستی یک امر رایجی بود، ولی افرادی پیدا می‌شدند که بر سنّت حضرت ابراهیم بودند؛ و در بعضی از تواریخ عدد آنها را در حدود ده تا پانزده نفر نیز ذکر می‌کنند.2 و یا اینکه طبق سنّت جاهلی، ذبایح خود را برای بت‌ها سر می‌بریدند و برای آنها قربانی می‌کردند، ولی بعضی‌ها این مسئله را تقبیح می‌کردند و از آن ذبایح استفاده نمی‌کردند.3

  • علّت عصمت رسول خدا از بدو تولّد

  • ولی امتیازی که پیغمبر اکرم بر سایر افراد داشتند از این نظر بود که یک خطا ولو مختصر از همچون شخصی که نظائر آن در میان چنین افرادی رایج است، نیز از

    1. الملل و النحل، ج 2، ص 592؛ المیزان فی تفسیر القرآن، ج 6، ص 133.
    2. دلائل النبوّة، بیهقی، ج 2، ص 144. تاریخ پیامبر اسلام، آیتی، ص 13:
      «با آنکه مقارن ظهور اسلام ـ چنان‌که گفته شد ـ کیش غالب عرب بت‌پرستی بود، مع‌ذلک در گوشه و کنار جزیرۀ عربستان علاوه بر اقلیّت‌های مذهبی که بدان‌ها اشاره رفت، حنفائی بوده‌اند که بر خلاف تودۀ مردمِ مشرک و بت‌پرست، از شرک و بت‌پرستی بر کنار، و به خدای یگانه و احیاناً به ثواب و عقاب و قیامت معتقد بودند. و اینک برخی از آنها را نام می‌بریم: 1) ورقة بن نوفل بن أسد بن عبدالعزّی بن قصیّ؛ 2) عبیدالله بن جحش؛ 3) عثمان بن حویرث بن أسد بن عبدالعزّی بن قصیّ؛ 4) زید بن عمرو بن نفیل؛ 5) نابغۀ جعدی؛ 6) اُمیّة بن أبی‌الصلت ثقفیّ؛ 7) قسّ بن ساعدة أیادی؛ 8) أبوقیس، صرمة بن أبی‌أنس؛ 9) خالد بن سنان؛ 10) تبّان أسعد؛ 11) زهیر بن أبی‌سلمیٰ؛ 12) نضر بن کنانة؛ 13) مالک بن نضر؛ 14) فهر بن مالک.»
    3. دلائل النبوّة، بیهقی، ج 2، ص 144.