آغاز رسالت و امر به تبلیغ و ترویج اسلام

27

می‌طلبد و با آن چوب بر لب و دندان آن حضرت می‌زند!¹
اشعاری در مرثیۀ حضرت اباعبداللَه الحسین الشهید
یا حسین ای که شهید از ستم قوم دغائی *** وی که هم خون خدا هم پسر خون خدایی
هم تو پروردۀ دوش علی و دامن زهرا *** هم تو زینت‌ده آغوش رسول دو سرایی
سجده بر خاک سر کوی تو آرند خلایق *** جان فدای تو که هم قبله و هم قبله‌نمایی
به‌خدا هم تو خلیلی به‌خدا هم تو ذبیحی *** به‌خدا هم توحرم هم تو صفا هم تو منایی
چه عجب دیده گر از اکبر و عبّاس بپوشی *** که به قربان شدن کودک شش ماهه رضایی
با لب تشنه بریدند سر از جسم شریفت *** با وجودی که تو هم خضری و هم آب بقائی
سوخت داغت جگر آدمی و جنّ و ملک را *** مایۀ درد غم خلق زمین، اهل سمائی²
و سَیَعلَمُ الّذین ظَلَموا آلَ محمَّدٍ أیَّ مُنقَلَبٍ یَنقَلِبونَ، ﴿إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّآ إِلَيۡهِ رَٰجِعُونَ﴾.
بِسمِکَ اللَهمَّ و نَدعوکَ و نُقسِمُکَ و نَرجوک، بحقّ محمّد و أهلِ بَیتِه الأطهار، یا اللَه یا اللَه یا اللَه...
1. الإحتجاج، ج 2، ص 307؛ مقتل الحسین علیه السّلام، ج 2، ص 71، با قدری اختلاف.
2. اشعاری از دیوان صغیر اصفهانی.