حرکت انبیاء و اولیاء براساس یقین
1 راه خدا و راه اسلام با شک و تردید سازگاری ندارد. 2 فرق میان انبیاء علیهم السلام و غیر انبیاء. 3 ذکر حکایتی در ارتباط با فتوای متناقض دو عالم معروف اصفهان مرحوم کلباسی و مرحوم سید محمد باقر شفتی 4 کیفیت علم واحاطه امام معصوم علیه السلام برامور. 5 روایت امام صادق علیه السلام:انَّ العمل الدائم القلیل علی یقینٍ... 6 توضیحی راجع به فرمایش امیرالمؤمنین علیه السلام :کم من صائم لیس له من صیامه الاالظمأ والعطش و... 7 توضیحی راجع به دعای امیرالمؤمنین علیه السلام در هنگام حرکت به سمت جنگ و قتال در ارتباط با لزوم یقین وعلم:اللَهم انّک اَعلمتَ سبیلاًمن سبلک جعلتَ فیه رضاک و... 8 اخبار غیبی پیامبر اکرم صلی اللَه علیه و آله و سلم نسبت به شهادت امیرالمؤمنین علیه السلام در محراب عبادت و سؤال امیرالمؤمنین علیه السلام از پیامبراکرم صلی اللَه علیه و آله و سلم. 9 کیفیت عملکرد امیرالمؤمنین علیه السلام در جنگ صفین. 10 پرهیز از تقلید کورکورانه و انتخاب راه و مسیر بر اساس غلبه تبلیغات و محیط و احساسات.
مرتب سازی:
حرکت انبیاء و اولیاء براساس یقین
8و تَجعَلُنی فی الأحیاءِ المَرزوقینَ بِأیدی العُداةِ و العُصاةِ، تَحتَ لِواءِ الحَقِّ و رایةِ الهُدیٰ، ماضیًا عَلیٰ نُصرَتِهِم قُدُمًا، غیرَ موَلٍّ دُبُرًا و لا مُحدِثٍ شَکًّا!
«خدایا مرا در بین أحیائی قرار بده که مرزوق هستند و شهادت را به دست گناهکاران برای آنها روزی کردی! تمام اینها باید در تحت پرچم حق و رایت هُدیٰ و هدایت باشد، و من بر طبق راه هدایت و راه گذشتگانِ از حرکتکنندگان در مسیرِ حقّ و هدایت بروم، و به مسیر آنها پشت نکنم و شکّی در وجود من پیدا نشود.»
ببینید امیرالمؤمنین علیه السّلام چه چیزهایی را بیان میکند! او که مولا علی است، در موقع حرکت بهسمت دشمنان و رفتن جلوی آنها این مسائل را بیان میکند؛ ما که دیگر جای خود داریم! مسئله خیلی دقیق است!
اللَهمّ و أعوذُ بِکَ عندَ ذلکَ مِنَ الجُبنِ عندَ مَوارِدِ الأهوالِ، و مِنَ الضَّعفِ عندَ مُساوَرةِ الأبطالِ، و مِنَ الذَّنبِ المُحبِطِ لِلأعمالِ!
«خدایا به تو پناه میبرم از اینکه هنگام مصافّ با دشمنان و وقتی که موارد و مواطن خوف و ترس برای انسان پیش میآید، مرا ترس و جبن فرا بگیرد و از حرکت باز دارد؛ و موقعی که با [پهلوانان از] دشمنان به ستیز برمیخیزم، من دچار ضعف و سستی شوم؛ و در آن موقع حسّاس و در تمام قدمها و در آن لحظات، گناهی از من سر بزند و کاری انجام بدهم که أعمال من حبط بشود و اجر من از بین برود!»
فَأُحجِمَ مِن شَکٍّ أو أمضیٰ بِغَیرِ یَقینٍ، فَیَکونَ سَعیی فی تَبابٍ و عَمَلی غیرَ مَقبولٍ؛1 «[که در اینصورت] شک بر من عارض بشود و عملم بر طبق یقین نباشد! [و سعیم در هلاکت واقع شود و عملم مقبول نباشد!]»
خیلی مهم است که عمل بر طبق یقین باشد! حضرت دارد حرکت میکند و بهسمت دشمن میرود، در همان حال حرکت بهسمت دشمن میگوید: کاری از من سر نزند که آن عمل با آن حرکت ابتدایی من منافات داشته باشد! در تمام لحظات این حرکت، باید این عمل و قدم من، قدمی باشد که با آن جهت اوّلی من که میدانستم اوّل حرکتم یقین است، منافات نداشته باشد؛ یعنی آن حالت یقین باید با تمام این معرکه و رویارویی با أبطال و درگیری با حوادث و... همراه باشد.
- الکافی، ج ٥، ص ٤٦.