
پرسش و پاسخ اعتقادی
عدم وجود هرگونه استجابت و تحقّق، قبل از دعا. آیا دعا موجِد است؛ یا کاشف از ثبوت در لوح محفوظ؟. دم تنافی اختیار در اعمال با ثبت ازلی آنها در لوح محفوظ. موجِدیّت نفس دعا کننده برای آثار خارجی. رفع شبههای در باب تند خو بودن حضرت یونس علیه السّلام. روایات اسرائیلیّات در تاریخ انبیا علیهم السّلام. عصمت پیامبران در سه مرحلۀ تلقّی و اداء وحی و تبلیغ. اختلاف درجات پیامبران علیهم السّلام در قرآن کریم. عدم اعلمیّت روبیل از حضرت یونس. بروزات و شاکلههای متفاوت انبیا و اولیا علیهم السّلام. مزاح مرحوم بهاری با طلبهای در ایوان نجف اشرف. پرستاری نمودن شیخ محمّد بهاری از طلبۀ بیمار. نامههای جالب مرحوم بهاری. گریه و انذار دائمی مرحوم میرزا جواد آقای تبریزی. عدم دلالت بروزات خارجی اولیاء بر افضلیت ایشان. حالات و بروزات متفاوت امام صادق علیه السّلام. سیطره وجودی و احاطۀ علمی ائمّه علیهم السّلام. تجلّی قدرت خداوند در اهلبیت علیهم السّلام. اختلاف حالات حضرت یعقوب علیه السّلام در اطّلاع بر غیب. انتساب قدرتها به غیر خدا، شرکی آشکار. مذاکرۀ مؤلّف با علمای اهل سنّت در باب ردّ عقاید وهّابیان. اشتراک شیعه و سنّی در جواز بوسیدن ضریح پیامبر. دفاع عالم سنّی از توسّل شیعیان به خمسۀ طیّبه. روایات زیارت اهل قبور و مَضجَع نبویّ در کتب اهل سنّت. تشابه وهّابیها با متعصّبان جامد مسیحی. تشابه وهّابیها با أخباریهای شیعه. دعوت شیخ عمر از علاّمۀ طهرانی برای سفر به حلب. کشتار شیعیان حلب توسّط صلاح الدّین ایّوبی. لزوم احترام به معلّم و استاد در مکتب اسلام. احوالات مرحوم حاج شیخ عبدالجواد اصفهانی. دقّت مرحوم اصفهانی در صحبت کردن. علامه طهرانی: من همیشه مرهون خدمات اساتیدی هستم که واقعاً برای خدا بودند!.
پرسش و پاسخ اعتقادی
3موجِدیّت نفس دعا کننده برای آثار خارجی
سؤال: آنوقت این باران موجَد نفس ما میشود دیگر، یعنی: آیا نفس داعی میشود؟ آیا موجِد، نفس است؟ آثار نفس ماست؟!
جواب: بله! نفس ما ایجاد میکند؛ نفس ما موجِد بوده است و باران، موجَد.
رفع شبههای در باب تند خو بودن حضرت یونس علیه السّلام
سؤال: میگویند حضرت یونس خیلی تند خو بود و صفاتی را همچون صبور نبودن و بردبار نبودن و ... ، راجع به ایشان نقل میکنند. و توصیفاتی هم که از روبیل1 شده است که حضرت یونس آمدند پهلوی روبیل و روبیل مانع میشود و میگوید: «شما بروید و صبر بکنید و این کار را نکنید و تقاضا کنید که عذاب نازل نشود!» و بعد چیزی که پیش میآید، خیلی بیشتر از قبل، این سؤال را تداعی میکند که: حضرت یونس که از اولیای خدا بودند و مقام مخلِصین هم که داشتند، اینها چطور با تند خو بودن و ... میسازد؟! و دربارۀ مبعوثیّتشان هم درعینحال که روبیل هم بوده است، چرا روبیل مبعوث نمیشود و ایشان میشود؟
جواب: نه، تند خو بودن و اینها که صحیح نیست، غلط است! اصلِ مطالب این روایات دربارۀ روبیل و تنوخا بوده و همه درست است؛ ولیکن آن روایات راجع به این مطالب [تند خو بودن و ...] مجعول است.2
روایات اسرائیلیّات در تاریخ انبیا علیهم السّلام
اینها بهعنوان اسرائیلیّات معروف است.3 و اسرائیلیّات داستانهایی است که در اخبار ما هست و اصل نقل آن از علمای یهودی بوده است که اسلام آوردند، مثل کعبالأحبار و ابوهُریره و ... . و اینها هیچکدام سند ندارد، و مجعول است و همه را باید سندش را ملاحظه کرد؛ یعنی به مجرّد اینکه در کتاب بحار نقل شده است و یا ... ، نمیشود به آنها اطمینان کرد و بایستی سندش را دید، و بدون ملاحظۀ سند اصلاً اینها هیچکدام معتبر نیست. این راجع به تند خو بودن.
راجع به حضرت یونس هم که رسول خدا میفرماید: «برادر من است!»4
در جریان طائف که حضرت رسول رفتند آنجا و مردم ایشان را اذیّت کردند، که داستان خیلی مفصّل است، تا آنجا که وقتی غلام نصرانی خدمت حضرت رسول میوه آورده بود و حضرت رسول نشسته بودند، ایشان فرمودند که: «تو که هستی و چه هستی؟» تا آنجا که حضرت فرمودند: «بله، حضرت یونس برادر من است!» و آن غلام، قضیّۀ یونس را شنید و خوشحال شد! خیلی داستان مفصّل است.5و6
- جناب روبیل مردی عالم و عالیقدر از یاران و پیروان حضرت یونس علیه السّلام بودند. (محقّق)
- جهت اطّلاع بیشتر پیرامون داستان حضرت یونس و قومش رجوع شود به مطلع انوار، ج ١٢، ص ٨٥.
- جهت اطّلاع بیشتر از معنا و مباحث مربوط به اسرائیلیّات رجوع شود به نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ١٨٤؛ امام شناسی، ج ١٤، ٣٦٢ ـ ٣٨١؛ و ج ١٨، ص ٣١٠ ـ ٣٤٢.
- البرهان فی تفسیر القرآن، ج ٤، ص ١١٣:
«قال [رسولالله صلّی الله علیه و آله و سلّم]: ”... الرّجلُ الصالحُ أخی یونسُ بن متّی.“» - إعلام الوری، ص ٥٣؛ قصص الأنبیاء، راوندی، ص ٣٣٠؛ مناقب آل أبیطالب علیهم السّلام، ج ١، ص ٦٨.
- جهت اطّلاع بیشتر پیرامون رفتن رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم به طائف و آزار و اذیّتهای مردم و پیرامون عدّاس، غلام نصرانی رجوع شود به نور ملکوت قرآن، ج ٤، ص ٣٤٠ ـ ٣٤٧.
