18

از در خویش خدایا به بهشتم مفرست ***
*** که سر کوی تو از کون و مکان ما را بس¹
از در خویش: از در خودمان خدایا به بهشتم نفرست!
خدا إن‌شاءاللَه به حقّ پیغمبر و اولیاء پیغمبر و دوستداران پیغمبر و هر کسی که دوست خدا بوده و مؤمن به خدا بوده و هر کسی که در این راه‌ها قدم گذاشته و مقام محبّت پروردگار در قلب او جلوه کرده است، به مقام نبیّین و صدّیقین و شهداء و صالحین، مَجازات ما را تبدیل به حقیقت کند، و روز به روز ایمان ما را به خودش زیاد کند، و موانع راه را از جلوی پای ما بردارد، و ما را با خوبان محشور کند!
اللَهمّ صلّ علی محمّد و آل محمّد
1. دیوان حافظ، طبع پژمان، ص ١٢٢، غزل ٢٧٥.