بازگشت بهسمت خدا و آثار آن
13ابنسَمّاک گفت: هر کسی یک قدم بیاید و یک قدم بهسمت ولایت بیاید، امام علیه السّلام به همان مقدار میآید. کسی که تمام وجودش را در اختیار امام علیه السّلام قرار بدهد، [امام علیهالسلام با تمام وجود بهسمت او میآید].
«در اختیار امام قرار دادن» یعنی انسان رفتار و کردار را بر طبق مرام آن حضرت قرار بدهد. اگر انسان فرض کند امام زمان در این مجلس تشریف آوردهاند، چه حالی پیدا میکند؟ و اگر فرض کند امام زمان علیه السّلام در منزل خودش هستند، دیگر خطایی میکند؟! مگر امام زمان، حاضر و غائب دارد؟! مگر امام زمان، شهود و غیب دارد؟! آن امام زمانی که شهود و غیبش تفاوت بکند، او امام ما نیست! ما امامی را قبول داریم که از خود ما و نیّت ما به ما نزدیکتر است و قبل از وجود ما، وجود و ولایت او است که این وجود و این ولایتِ بر خود، از او سرچشمه میگیرد. این امام زمان است. آنوقت چطور ممکن است انسان این مسئله را فراموش کند؟!
اهمیت مراقبه بعد از ماه مبارک رمضان
علیٰکلّحال ماه رمضانی گذشت و روزه گرفتیم و در این ماه خداوند متعال توفیق داد که مقداری ـ حالا نمیگوییم بالکلّیة ـ از آن توجه در این ماه برای ما اضافه شد و از اعمال و کرداری که در سایر ماهها انجام میدهیم و لغزش و خطا در این ماه کمتر از ما سر زد.
آثار رحمت پروردگار و نورانیّت این ماه در چهرهها مشهود و ظاهر است. سعی کنیم این آثار و این برکاتی که بهواسطۀ این ماه بر ما نازل شده است، استمرار پیدا کند و به همین کیفیّت نگذاریم زود از دست برود. اشتغالات به دنیا نگذارد که این مطالبی که دراین ماه بهدست آوردهایم، زود از ما گرفته بشود. با خود، این حال را ادامه بدهیم؛ هرچه بیشتر میتوانیم به همین وضعیت ادامه بدهیم.
من یک وقتی به رفقا میگفتم: من نمیدانم چرا خدا ماه رمضان را یک ماه در سال قرار داده است؟ چرا سه ماه یا چهار ماه قرار نداده است؟ یا چرا هر دو ماه یک مرتبه قرار نداده است؟

